"เอาพวกนางไปขังไว้ อย่าให้เห็นเดือนเห็นตะวัน หรือไม่เช่นนั้น ก็ส่งตัวพวกนางกลับวังไปซ่ะ!!"

ชาติก่อนนางสาบานว่าจะไม่ขอพบพาน ชาติใหม่โชคชะตากลับนำพาให้พวกเขามาพบกันยิ่งฝืน คำสาบานยิ่งรุนแรง ยิ่งรัก กลับยิ่งทรยศต่อคนในอดีต โดยไม่รู้เลยว่าคนที่พยายามผลักไส คือคนเดียวกับที่หัวใจโหยหา

คนอื่นต้องฝึกตนแทบตาย แต่ข้าแค่สังหารก็แข็งแกร่งขึ้น! หลินอี้กับทักษะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ไม่ว่าอัจฉริยะหรือเทพเซียน หากกล้าขวางทาง จงกลายเป็นค่าสถานะของข้าซะ!

เขาแต่งกับนางเพราะจำใจ ไม่ใช่เพราะรัก...ชังนางจนไม่อยากเหลียวมอง รังเกียจนางไม่ต่างจากขยะ ทว่าโชคชะตากลับผูกมัดจนหนีไม่พ้น และถึงอย่างนั้นบุตรชายที่เกิดมา...เขาจำเป็นต้องรังเกียจด้วยหรือ?

ในเมื่อเขาไม่รัก ไยต้องรักเขา...ชาตินี้จื่อซิ่วขอทุ่มเทหัวใจเพื่อบุตรสาวตัวน้อยของนางเท่านั้น

ชาติก่อนเป็นข้าที่โง่เขลา ชาตินี้ข้าขอพบแต่ความสุขเท่านั้น

หากนี่เป็นลิขิตข้า... ข้าขอเพียงเรื่องเดียว... ขอให้ข้าได้มีหนทางช่วยเขาด้วยเถอะ

ข้าเพียงอยากมาทำการค้าเท่านั้น แต่ทำไมถึงต้องมาเจอเรื่องราววุ่นวายแบบนี้เนี่ย หัวจะปวด!

ชาติก่อนตกตายตั้งแต่ยังสาว ชาตินี้ได้เกิดใหม่เป็นเด็กอีกครั้ง ก็ขอใช้ชีวิตแบบเด็กๆ ให้หนำใจไปเลย!!

หญิงสาวย้อนเวลามาแต่งกับชายหนุ่มตาบอด แต่ทว่าสามีคนนี้กลับรู้สึกไม่ชอบเธอเอาเสียเลย เธอรักเขามากและดูแลเขาทุกอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ทั้งฝึกสุนัขตัวหนึ่งให้เป็นสุนัขนำทางให้เขา

เฟยเซียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียบเรียงความทรงจำเงียบๆถึงได้รู้ว่า หลังจากตายไปเธอก็เข้ามาอยู่ในร่างเฟยเซียน แม่ของพระเอกที่มีปมในนิยาย ซึ่งจุดจบที่ร่างนี้ได้รับก็สมกับความเลวที่ทำกับลูกชายเอาไว้

หลานอิงฮวาได้เข้ามาสวมร่างแทนที่หญิงสาวที่มีชื่อเดียวกันในยุคปี 1975 อย่างไม่ได้ตั้งใจ ด้วยความที่รักเด็กมากอยู่แล้ว ทำให้หลานอิงฮวาไม่กล้าทิ้งเด็กน้อยเอาไว้ลำพัง ท่ามกลางฝูงแร้งชอบเอาเปรียบผู้คนพวกนี

เจียงกุ้ยฟางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอไม่ได้หวาดกลัวสิ่งที่ยากลำบากที่รออยู่เบื้องหน้า แต่กำลังพยายามรวบรวมสติเพื่อค้นหาบางสิ่งในห้วงวิญญาณของเธอ ก่อนจะยิ้มมุมปากเงียบๆคนเดียว ยังดีที่พลังมิติตามเธอมาด้วย

จ้าวอิงหลันล้มตัวลงนอนและค่อยๆเรียบเรียงความทรงจำ กลายเป็นว่า เธอกำลังสวมร่างนางร้ายในนิยายที่พึ่งอ่านจบไป“ฉันแค่บอกว่านางร้ายโง่ที่ทิ้งครอบครัวดีๆไปหาผู้ชายเจ้าชู้คนนั้นเฉยๆ ทำไมถึงส่งฉันมาที่นี่ล่ะ!

ฝูม่านกักตุนอาหารและอาวุธไว้ในพื้นที่มิติอย่างบ้าคลั่ง เพื่อจะได้มีชีวิตในวันสิ้นโลกได้ดีกว่าชีวิตก่อน แต่เธอกลับถูกส่งมาอยู่ในร่างหญิงคนหนึ่งที่กำลังหอบห่อผ้าพาลูกแฝดหนีภัยแล้งพร้อมขบวนอพยพกลุ่มใหญ่

เธอย้อนกลับมาในอดีต ตกอยู่ในสถานการณ์น่าอดสูที่ฝังแน่นในความทรงจำ ครั้งนี้ ห้างสรรพสินค้าติดตามมาด้วย หงเฟยมองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยความเย็นชา เธอจะเอาคืนพวกมันให้สาสมและกำหนดชะตาตนเองใหม่ตั้งแต่วันนี้ไป!

จากชีวิตที่ควรรุ่งโรจน์กลับสูญเปล่าเพราะถือครองมิติที่นางเอกต้องการ“ของๆฉันอย่าคิดว่าจะแย่งชิงไปง่ายๆ”“ในเมื่อฉันมาอยู่ในร่างนี้ ฉันจะใช้ชีวิตให้ดีแทนเธอเอง ส่วนนางเอก หวังว่าจะไม่มายุ่งกับฉันแล้วกัน"

ใครจะคิดว่าหลังความฝันพังทลายเพราะเหตุแก๊สระเบิด เจ้าของร้านขนมไทยตัวเล็กๆ อย่าง ขิม จะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง… ในร่างของหญิงสาวยุคโบราณเเถมยังต้องรับบท แม่ลูกสาม

มุมปากของเจียวเหมยเหยียดยิ้มเย็นชา “ไม่น่าเชื่อว่า หลังจากทำภารกิจในฐานะนางร้ายตลอดระยะเวลาหลายพันปีที่ผ่านมา ภารกิจสุดท้ายจะเป็นการส่งฉันมายังบ้านของฉันเเละสวมร่างตัวเองเเบบนี้ นี่มัน น่าสนุกจริงๆ”

เซียนสาวผู้เก่งกาจข้ามมิติเวลามายังร่างของโม่ลี่ เหตุการณ์เเรกที่เธอพบเมื่อมายังยุคจีนกำลังพัฒนานี้กลับเป็นการใส่ร้ายป้ายสีเธอเเละถูกฝ่ายชายถอนหมั้นอย่างไร้ยางอาย เหอะ คิดว่าเธอจะรังแกง่ายๆหรือยังไง!!