เด็กหญิงวัยห้าขวบ ลืมตาขึ้นมาในหมู่บ้านที่น้ำแห้ง ดินแตก พ่อบาดเจ็บ แม่ผอมแห้ง และญาติพร้อมจะแย่งทุกอย่างที่เหลืออยู่ เธอไม่มีพลังยุทธ์หรือตระกูลหนุนหลัง มีเพียง “ความรู้จากโลกที่ไม่ควรมีอยู่ในยุคนี้"

แม้ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในโลกนิยาย ทว่านางคือผู้สะบัดพู่กันแต่งเรื่องขึ้นใหม่ หาใช่เพียงตัวประกอบในบทของใคร

ทั่วทั้งแคว้นจะมีใครดีกับนางเท่ากับ ใต้เท้าซุนอี้อาน แม้เขาจะหน้าตาดุดัน แต่ชายร่างหมีก็เป็นเสมือนท้องฟ้าสำหรับนาง

เอะอะก็จับดูตัว เอะอะก็จับแต่งงาน ได้ถามความสมัครใจกันบ้างมั้ยเจ้าคะท่านพ่อบุญธรรม!!!

คราวเคราะห์มาเยือน ‘หูกวางอิง’ ต้องเผชิญหน้ากับจอมโจรสองเงาผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมโหดที่คนทั้งแผ่นดินต่างหวาดกลัวถึงสองครั้งสองครา นางรอดชีวิตจากการถูกปล้นมาได้อย่างหวุดหวิด ทว่า... จอมโจรกลับลั่น

นางปล้นสุสานบรรพชนบ้านเขา ส่วนเขา คือ ผู้ไล่ล่านางโจรอย่างนาง มันคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากนางโจรอย่างนาง ไม่ได้กลายเป็นเจ้าสาวของเขา วิวาห์นางโจรจึงเริ่มต้นขึ้น...

แม้คนทั้งยุทธภพจะยกย่อง ท่านประมุขน้อยเพ่ยหลิวหยาง แต่ในสายตาของ ฟางอี้หลิน คนผู้นี้คือ ‘อสรพิษ’ ดี ๆ นี่เอง เขาพรากพรหมจรรย์ของนางไป แต่เขากลับจำนางไม่ได้ ที่แย่ไปกว่านั้น คนผู้นี้ยังปากร้าย เจ้าเล่ห

ความโปรดปรานจากฮ่องเต้นั้นอันตราย เพราะจะเป็นเป้าโจมตีให้เหล่าสนมวังหลังทั้งหลาย หากไม่ได้รับความสนใจจากฮ่องเต้นั่นละปลอดภัยที่สุด ถึงเวลาเดี๋ยวท่านพ่อก็มาพาข้าออกไปเอง

นางหลงรักเขามาตั้งแต่วัยเยาว์ แต่เขากลับไม่เห็นค่าในความรักของนาง

ศักดิ์ศรีของนางไม่ต่างจากบ่าวผู้หนึ่งในจวน คำว่าภรรยาไม่มีความหมาย ความรักที่นางให้เขาก็เช่นกัน เขาผลักไสหน่ายหนี ทำร้ายจิตใจทุกสารพัดวิธี เศษใจสักเสี้ยวไม่เคยมีให้ แต่ทรมาน ผูกนางไว้ด้วยคำว่าบุญคุณ

ในค่ำคืนเข้าหอ เขากลับพบว่าความงามที่เขาชื่นชมนั้นหายไป ใบหน้าของนางมีตำหนิ เขาแทบจะฉีกร่างนางเป็นชิ้นๆที่รักษาความงดงามของตนเองไว้ไม่ได้ ซ้ำร้ายยังปล่อยให้ผ่านพิธีการแต่งงานมาแทนที่จะบอกเขาสักคำ

เยว่เจียนหมายใจไว้อย่างแน่วแน่ตั้งแต่ยังไม่ทันจะเข้าสู่วัยหนุ่มว่าเขาจะไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงกับความน่ากลัวเช่นนี้แน่ เขาจะไม่แต่งงานมีภรรยาอย่างเด็ดขาด!

“จริงหรือ! ซาลาเปาขาว ๆ กลม ๆ หอม ๆ ใช่ไหม? เยว่เยว่ชอบที่สุดเลย!”เสียงเจื้อยแจ้วนั้น ทำให้ หยู่เยียนหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ “ใช่…เจ้าจะได้กินจนพุงกางเลยล่ะ”

"มิลินลดา" ถูกรถชนเสียชีวิตโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้ย้อนเวลามาอยู่ในร่างของ "ซ่งจิ่นหนิง" คุณหนูใหญ่ตระกูลซ่ง เเละบังเอิญพบ "ไป๋อวี่เฉิน" ที่ปกปิดใบหน้า ทว่าผู้มีดวงตาลึกล้ำคุ้นเคย ไฉนเลยนางจะปล่อยเขาไป.

ชาติก่อนนางโดนคนเลวฆ่าตายวันแต่งงาน ย้อนเวลามาอีกครั้งอุตส่าห์หนีมาได้ รุ่งเช้ายังต้องมาเจอนักฆ่าซ้ำอีก “นักฆ่ารู้จักเจ้าหรือไม่เล่า” หลินจื่ออิงขบฟันดังเปรี้ยะ! ”เหรินจงเยี่ยท่านมันตัวซวย“

ความงามคืออาวุธ เตียงคือสนามล่า พู่กันคือคมมีด…จากนางโลมอันดับหนึ่งผู้ถูกสังหาร สู่การคืนชีพในฐานะนักล่าอสูรใต้เงาโคมแดง

ในวันที่เขากำลังเข้าห้องหออยู่กับฮูหยินเอกที่รักสุดหัวใจนางกลับต้องตายเพียงเพราะบังอาจให้กำเนิดลูกในวันมงคลของเขา ได้!ในเมื่อชาติก่อนข้าตามืดบอดไปรักท่านได้ ชาตินี้ข้าก็ตาสว่างได้เช่นกัน!

เขาคนหนึ่งจะยอมละทิ้งหน้าที่ตน หรือคนอีกคนจะยอมรามือจากความแค้น...เพื่อให้สิ่งที่เรียกว่า 'รัก' ยังคงอยู่

แม่ย่าตัวร้ายจ้องจะทำลายความสัมพันธ์ลูกสะใภ้ให้แตกหักกับลูกชายเธอหาสตรีคนใหม่มาแทรกกลางของลูกสะใภ้ เมื่อร้ายมาลูกสะใภ้ขอร้ายกลับ

ในโลกที่ผู้มีกำลังคือความถูกต้อง คนอ่อนแอไม่มีสิทธิ์ ข้าคือ หยางอันหมิง นักศึกษา ( เด็กติดเกม ) ที่ทะลุมิติมาในโลกย้อนยุคที่วัดกันที่พลังฝีมือ ครอบครองมิติลับที่มีการฝึกเหมือนเกมที่ชอบเล่น