เมื่อสาวน้อย พลัดหลงมาในนิทานพื้นบ้านไทย โดยครั้งนี้..เธอคนนี้มาอยู่ในนิทานพื้นบ้านเรื่อง "สังข์ทอง" กับบทบาทตัวประกอบ ที่ไม่มีแม้แต่บทพูด แต่...ใครล่ะจะยอม!!

เกิดใหม่ทั้งทีดันเข้ามาอยู่ในร่างสตรีมีครรภ์ ส่วนผู้ที่ได้ชื่อว่าผัวนั้นปะหน้าคราแรกก็กระแทกแดกดันให้ได้อาย ‘แพศยา หากหล่อนมิวางยาแล้วไซร้ ก็อย่าหมายได้เป็นแม่เรือน’

ในห้วงแห่งความขัดแย้งระหว่างสองแผ่นดิน ความรักที่ไม่ควรเกิดขึ้นกลับก่อตัวขึ้นระหว่างแม่ทัพแห่งกรุงอังวะและพระธิดาแห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อกำแพงของศัตรูไม่อาจขวางกั้นความรู้สึก

เทียร่าย้อนยุคไปเป็นแม่เทียนคุณหนูตกอับ บิดาโดนประหารชีวิต จากคุณหนูสู่ไพร่ นิสัยเดิมขี้เหวี่ยงขี้วีน เอาแต่ใจ งานการไม่ทำไล่เที่ยววิ่งตามแต่คุณหลวงปราช์ที่เกลียดเธอเข้าไส้ ย้อนมาแล้วจะเอาตัวรอดยังไงหนอ

คอมเม้นต์กันได้นะคะ จะได้เอาไปปรับปรุง ให้ดีขึ้นในเรื่องต่อไปค่ะ "ถ้าชอบสำนวนนี้ ช่วยกดหัวใจให้กันสักนิดจ้า“ "หนึ่งคอมเมนต์ของท่านคือหนึ่งกำลังใจให้นักรบที่เหนื่อยล้าได้ไปต่อ" เขาผู้ไม่เคยได้เกิด แต่ไม่เคยจากไป วันที่กรุงศรีอยุธยาล่มสลาย ดวงจิตหนึ่งยังเฝ้าติดตามเธอผ่านกาลเวลา จนวันที่ความรักสมบูรณ์ และถึงเวลาที่ต้องปล่อยมือ

คุณพระเจ้าชู้เชิญป้ายหน้า คุณหลวงเจ้าขาเชิญป้ายนี้ เพราะนี่คือบทละครของฉันที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่ (กับชายแสนดีที่ฉันจะรัก)

'แพรขวัญ' ใช้แหวนย้อนเวลาไปผิดยุค ดันไปโผล่ปี พ.ศ.๒๔๙๙ และเจอกับ 'คุณชายโชติ' ชายหนุ่มที่หลงรักเธอตั้งแต่แรกเจอ เขาจีบเก่งมากทำให้หวั่นไหวทุกครั้งที่เจอกัน

เชฟหนุ่มตัวร้าย นิสัยไม่ดีเอาแต่ใจเห็นแก่ตัว ได้เกิดเหตุประหลาด นำพาเขามายุคสมัยอยุธยา เป็นชาวบ้านชายร่างอ้วนมีลูกเมียติด เขาต้องเปิดร้านอาหารเลี้ยงดูครอบครัวจำเป็นที่ยุคสมัยนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

เจ้ากล้าไล่ข้าเลยรึ! มณีรินทร์ เจ้าหลวงศิลาผู้ที่เย็นชากับมเหสีเอก บัดนี้กลับมาเดินตามมเหสีต้อย ๆ จนคนในคุ้มฉงนใจ ใช่เจ้าค่ะ น้องต้องการอยู่ผู้เดียว เชิญเพค่ะเจ้าหลวง! มณีรินทร์คนใหม่ที่ตายแล้วฟื้น...

เมื่อขุนกล้าได้กระทำเรื่องผิดผีกับแม่หญิงแก้วเข้า เขาจึงต้องยอมรับแม่แก้วเป็นแม่หญิงแห่งเรือนตน แต่เขายังออกเรือนมิได้เพราะต้องชิงชัยตำแหน่งสำคัญ ซึ่งมีแต่คนหมายเอาชีวิต

หัวใจของเขามีให้เพียงหญิงอันเป็นที่รัก หาใช่เมียเอกอย่างเธอไม่

ชายหนุ่ม แสนธรรมดา ผู้ไม่เคยมีแฟน ใช้ชีวิตถวายให้กับงานอย่างเดียว จู่ๆได้มีหน้าต่างข้อความปริศนาปรากฏต่อหน้าเขา แล้วนำพาเขาไปสิงร่างของชาวบ้านสมัยอยุธยา ผู้มีเมียและ ลูกอีก 3คน

รอยแค้นข้ามกาลเวลา นำพาสู่ความลับใต้เงาเสน่หา

หญิงสาวที่ต้องตายเพราะโดนลูกหลงได้ย้อนกลับไปในยุคที่คล้ายกรุงเก่าแต่ก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนถูกเรียกว่าเด็กปัญญาอ่อนแม่ที่ควรเป็นเมียเอกก็โดนลดเป็นเมียรองขอไม่สนใจผู้ชายชั่วช้าคนเดียวมีเงินก็อยู่ได้

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!

พญานาคสายซนป่วนพระนครด้วยวิทยาศาสตร์สมองไหล ท่านเจ้าคุณนรสิงห์สายเปย์จึงต้องตามล้างตามเช็ดด้วยเงินถุงแดงและความคลั่งรักหน้าตาย... มหากาพย์หิมพานต์หนีเวรที่กาวและละมุนที่สุดในรัชสมัยที่ ๕

ใจหนอใจ ไยจึงขบถต่อผู้เป็นเจ้าของ ควรชิงชังกลับแสนรัก ยามได้ยลรักกลับเหลือเพียงรอยสลักมั่น..ดุจห้วงทิวาวาร

เอมมาลินนักเขียนผู้โด่งดัง ใช้ชีวิตโสดอย่างสงบสุขมาตลอด๒๘ปี กระทั่งเธอโดนมาเฟียหนุ่มรูปหล่อมาจีบ มันคงเป็นความรักที่แสนโรแมนติกเหมือนในนิยาย ถ้าเกิดไอ้มาเฟียรูปหล่อตรงหน้าไม่ใช่...ยักษ์ !

เธอ…คือแม่ค้าขนมหวานแห่งตลาดบ้านจีนลูกของสตรีที่ผู้คนในกรุงศรีอยุธยาต่างตราหน้าว่าเป็นหญิงแพศยาในโรงรับชำเราแก่บุรุษ และเขา…คือบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนแห่งเจ้ากรมท่าซ้าย แล้วบทสรุปแห่งรัก..จะจบลงเช่นไร