ก่อนธนบุรีจะถือกำเนิด กรุงศรีอยุธยาต้องล่มสลาย และเขาคือคนหลงยุคที่ยืนอยู่ระหว่างสองแผ่นดินนั้น จากการเอาชีวิตรอดเพื่อกลับมาตุภูมิ เขาค่อย ๆ เดินเข้าสู่เงาของสงครามและการเมืองที่ไม่มีใครหยุดได้

มหานทีจงเป็นพยาน หากกูสองรอดตายกลับไป กูจักมิให้เกิดเหตุเยี่ยงนี้อีกเป็นคราที่สอง ไอ้อีตนใดคิดร้ายต่อกู กูจักเอาเลือดมันผู้นั้นมาล้างตีน แลจะขอดูแลนางสวรรค์ผู้นี้ให้ดี สมกับที่นางพร้อมใจตายเคียงกู

นางบอกว่านางจักถวายตัวแต่มิถวายใจ...แต่พระองค์เป็นบุรุษโลภมาก ในเมื่อถวายแก่พระองค์แล้วกายใจย่อมต้องเป็นของพระองค์ นางอย่าได้คิดบิดพลิ้ว

เมื่อนักเรียนแพทย์หญิงนิติเวชสายลุย ทะลุมิติมายุคอยุธยาตอนต้น กลายเป็นคนวิปลาสในสายตาผู้คน เพื่อให้พ้นจากความเป็นไพร่ที่ยากจน เธอต้องงัดความรู้ที่มี พิสูจน์คดีในวัง เคียงคู่ขุนอิน ตระลาการหนุ่มสายดุ!

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

…คำอธิษฐานจากอดีตชาติ ที่นำพาให้พวกเขาต้องมาเจอกันอีกในชาตินี้…

หญิงชายมิได้เสน่หา ป่าช้าคือที่พานพบ

เพราะรักที่ไม่เต็มใจชีวิตรักของท่านชาย บริพัฒน์จึงไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด แต่ใครจะคิดว่าคนที่พระองค์เกลียดมากที่สุด กลับกลายเป็นคนที่เขาไม่อาจขาดรักได้

ด้วยเป็นเมียที่คุณพี่ได้มาเพราะจำใจ ความเสน่หาใดๆ จึงไม่มี

“พี่มิเชื่อคำเจ้าดอกหนา เปลื้องผ้าออกให้หมดซีแม่คุณ ให้พี่ได้เห็นแจ้งแก่ตาว่าเจ้ามิมีอาวุธร้ายซุกซ่อนอยู่จริง”

สงคราม ความรัก เกียรติยศ บ้านเกิดเมืองนอนของบรรพบุรุษ ข้าจะปกป้องมันทุกสิ่ง

คนหนึ่งอยู่ในเรือนเจ้าพระยา อีกคนคือแรงงานริมท่าน้ำ.... "รอยหมึกหนึ่งเขียนไว้ริมหน้ากระดาษ อีกรอยฝากคำตอบไว้เคียงใกล้ ในครั้งนั้นยังมิรู้ด้วยซ้ำไป ว่าสักวัน...จะตามไกลเพราะรอยเดิม"

ข้าต่อสู้เพื่อบ้านเมือง ต่อสู้เพื่อคนของข้ามิใช่เพื่อบัลลังก์ มงกุฎบนศีรษะข้านี้แบกชีวิต ทุกข์ สุขของอาณาประชาราษฎร์ จงตรองเอาเถิด เหตุที่พวกท่านเกลียดชังข้ามิใช่ข้าเป็นทรราชแต่เพียงเพราะข้าเป็น..สตรี

คนอื่นทะลุมิติเข้าไปในนิยายพีเรียดอะไรทำนองนั้น แต่ลัลนาดันย้อนเวลากลับมายังชาติที่เธอเกลียดชังที่สุด ชาติที่เธอต้องตายอย่างน่าสมเพช เพราะไอ้ผัวเฮงซวยกับอีน้องสาวตัวดี !

ในโลกที่เต็มไปด้วยไฟสงคราม ข้า....ไม่อาจช่วยทุกคนได้ แต่ข้าจะไม่ยอมให้ใครต้องตาย โดยไร้ชื่อ ไร้คนจดจำและไร้ซึ่งความหมาย

เมื่อความลับใต้กำแพงวังหลวงพัวพันกับเงื่อนงำการหายตัวไปของมารดา 'มาลัย' หญิงสาวผู้ก้าวข้ามน้ำทะเลกลับมา จึงต้องเผชิญหน้ากับเกมอำนาจและความรักที่ต้องเลือก ระหว่าง 'ความยุติธรรม' หรือ 'หัวใจ'

ไม่มีหรอกนะเมียกิริยามารยาทงดงาม ปรนนิบัติพัดวีผัวไม่ขาดตกบกพร่อง มีแต่รอยยิ้มพิมพ์ใจที่หิว... หิวที่ว่าไม่ใช่หิวข้าว แต่นาง 〝หิวผัว〞

ศึกอาคมซ่อนเงื่อนสะเทือนวัง ศึกรักยังร้อยใจให้ไหวหวาน รบกี่ศึกก็มิเคยพ่ายภัยพาล แต่ถึงกาลพระรามแพ้แก่รักนาง

“ช่วยไปกินข้าวที่บ้านหม่อมย่ากับฉันเย็นนี้ ในฐานะ…เมียฉัน” คำพูดของนายพลจอมเผด็จการทำให้บัวแทบหยุดหายใจ เพราะถ้าเธอไม่ตอบตกลง ทางเลือกเดียวที่เหลือคือกลับไปยังซ่องที่เธอเพิ่งหนีออกมา!

หนึ่งคือรักษ์ หนึ่งคือภักดิ์ รักแลแค้น หนึ่งคือแผ่นดินเกิดที่ห่วงหา วาสนานำพวกเขามาพบพา ท้ายชีวาจักลงเอยเยี่ยงไรฤๅ

เธอเผลอเหยียบฝาท่อที่ปิดไม่สนิทจนร่วงกะเท่เร่ลงไป อยู่ดี ๆ ก็ดันตื่นขึ้นมาในร่างเมียนางร้ายหุ่นแซ่บขนาดนี้แต่ดันทำตัวเลวทรามจนผัวเข็ดขยาด โอ๊ย หล่อเซ็กซี่ระดับ 10 ริกเตอร์เบอร์นี้! มาให้จับกดซะดี ๆ