"เอาแส้คืนข้ามา" พ่อสรวงทวงแส้หวายกับเมีย เมียก็ถลึงตาใส่ "จักโบยข้าด้วยเหตุอันใด" "เอ็งรู้อยู่แก่จิต" "ข้ามิรู้ หากคุณพี่จักโบยข้า คุณพี่ก็หันหลังมาไวๆ ให้ข้าโบยคุณพี่ก่อน!" "โอ...แม่หญิง!"

เพียงออใฝ่ฝันมาตลอด ว่าอยากเห็นสยามในวันวานด้วยตาของตนเอง เมื่อกาลเวลาพาเธอย้อนกลับไปท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของบ้านเมือง ผู้คน และหัวใจ เธอจึงได้ค้นพบว่าบางความผูกพัน อาจรอคอยกันข้ามกาลเวลา

“รสหทัย” รสชาติสำรับแห่งหอแม่แฟง กลิ่นหอมและรสเป็นเลิศทำให้แขกเหรื่อทั้งหลายต่างพากันลุ่มหลง บางคนถึงกับหลงลืมนารีในอ้อมแขน เพียงเพื่อมาเฝ้ารอสำรับจากแม่ครัว

บ้านเมืองรุ่งโรจน์ก็มีวันเสื่อมโทรม ตั้งแต่บนลงล่างนายหรือบ่าวต่างเอาตัวรอด อุษามีระบบหิ่งห้อยได้รับคำเตือนก็ลากจูงพวกพ้องหนีบ้าง การลงหลักปักฐานไม่ง่าย เดินทางลำบาก มีอุปสรรคนานัปการ ปัจจัยขาดแคลน

"เมื่อความรักต้องห้าม ท่ามกลางความต่างชั้น พวกเขาจะเลือกแสงสว่างของหัวใจ หรือเกียรติยศที่สืบทอดมาชั่วลูกชั่วหลาน

“ท่านมิจำเป็นต้องฝืนใจแต่งกับข้า เพราะข้าเอง…ก็มิต้องการชายที่มิได้รักข้าเช่นกัน" หากมิได้เป็นดังใจปรารถนา ก็อย่าฝืนทนให้หัวใจต้องเจ็บปวด

เรื่องราวเกี่ยวกับตัวละครชายในวรรณคดีไทย ๒๒ เรื่อง ซึ่งตัวละครที่คัดเลือกมานั้นมีทั้งฝ่ายพระเอกและฝ่ายตรงข้าม บางเรื่องก็ยากจะแยกได้เด็ดขาดว่าฝ่ายใดเป็นฝ่ายดี ฝ่ายใดเป็นฝ่ายเลว

คำสาปแช่งดังแว่วในความฝัน ต้นตอแห่งหายนะของตระกูล จะนำพาเธอสู่ห้วงอดีตเพื่อปลดปล่อยผู้ยึดติดและไขคำสาป ทว่าใครกันคือผู้สาปแช่ง และด้วยเหตุใด มาร่วมตามหาต้นตอแห่งคำสาปและไขปริศนาคำสาปนั้นไปด้วยกันกับเธ

‘เขา’ คือ ‘วิญญาณ’ ในยุคของเธอ...ส่วน ‘เธอ’ เป็น ‘ภาพฝัน’ ในโลกของเขา ในวันที่ ‘ลิลลิตา’ ตัดสินใจไปเรียนต่อเพื่อหนี ‘เสียงปริศนา’ แต่ ‘ชะตา’ กลับพาให้เธอพบเหตุการณ์ที่ ‘เปลี่ยน’ ชีวิตเธอไปตลอดกาล !!

เมื่อจอมมารที่ไร้หัวใจ—ถูกปลุกจากพันธนาการพันปีสวรรค์คิดจะฆ่า…แต่ชะตากลับเขียนให้เขาต้องรักรักที่อาจทำลายสามโลกหรือกอบกู้มันไว้ได้…เพียงคนเดียว

เธอได้ย้อนกลับไปในวันที่ ‘อยุธยา’ เป็นเพียงเมืองเล็กที่ไร้อำนาจ ยังไม่ใช่ราชธานีอันรุ่งโรจน์ เธอต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร และชายหนุ่มสองคนที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

พ.ศ. 2448 พระนครกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ถนนหนทางและการค้าขยายตัว ขณะที่บ้านเมืองกำลังปรับระบบราชการครั้งใหญ่

เมื่อความทรงจำในวันวานกลายมาเป็นความวาบหวามในปัจจุบัน ศึกรักสองต่อหนึ่ง บนทางลาดชันจึงเปิดฉากขึ้นอย่างเร่าร้อนโกลาหล

"เขาคือบุรุษที่ตัดศีรษะนางในชาติที่แล้ว..." แม่หมอสายอวิชชาผู้ถูกประหาร กลับลืมตาตื่นในร่างหญิงสาววิปลาสแห่งรัตนโกสินทร์ ขณะคดีคนหายและศพชาดแดงปริศนาเริ่มปรากฏอีกครั้ง เมื่อโชคชะตาพานางกลับมาพบชาติ

“แม้เกิดเป็นเพียงโคลนตม...ก็ไม่มีวันฉุดดอกบัวให้จมลงมาต่ำ” “ทว่า...ดอกบัวก็ยืนต้นเติบโตจากโคลนตมมิใช่หรือคะ”

เธอจำอดีตชาติของตนได้ ส่วนเขากลับลืมเลือนจนหมดสิ้น มีเพียงคำสาปจากเขาที่ทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ตลอดเวลาหลายร้อยปี จนผูกใบลานเก่าแก่ปรากฏขึ้น ความรัก ความแค้น และความจริงที่ถูกฝังไว้ กำลังจะถูกเปิดเผย

อลิชานักแสดงนางร้ายตัวแม่ของวงการ ผู้คนต่างรู้จักเธอในฉายานางร้ายหน้าหวาน เธอโด่งดังและแจ้งเกิดจากบทบาทนางร้ายสุดร้ายลึก แต่ดันมาตายด้วยน้ำมือแฟน ส่งให้ทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็นตัวประกอบในนิยายพีเรียด

‘กิ่งไม้โบราณ’ ที่ไม่เคยแห้งเหี่ยว... กลับงดงามด้วยปีกแมลงทับมรกตทาบทองคำ > มันคือผลงานศิลป์ชิ้นเอก หรือสัญลักษณ์แห่งอาถรรพ์ที่รอวันทวงแค้น? ​เมเมื่อคดีฆาตกรรมปริศนาในคฤหาสน์เก่ากลางกรุงเทพ

ก้มมองกูให้เต็มตา... เสพสุขเหยียบหัวกู..ให้สาแก่ใจ ในวันที่กูยังยอมหมอบราบ กราบแทบตีนมึง... (แนววังหลังพีเรียดไทยประยุกต์)

ชาตินี้เขาไม่เชื่อในรักแท้มีแต่รักลวงให้หญิง แต่โชคชะตาทำให้เขาได้ย้อนอดีต พร้อมด้วยพรสามประการ เขาพบอดีตรักแต่เธอสูงจนสุดเอื้อม เขาจะยอมแพ้โชคชะตาแบบเดิมหรือจะสู้เพื่อให้ได้เธอมาเป็นขวัญชีวิต