ผู้หมวด 'กัญญาวีร์' ตำรวจน้ำดีจากกองปราบต้องมาจบชีวิตลงเพราะความไม่สยบยอมในอำนาจมืด สุดท้ายความภาคภูมิใจถูกทำลายลงจนวิญญาณพ่อต้องส่งเธอมายังยุคกู้กรุงเมื่อกว่า 500 ปี พร้อมให้เธออย่าสิ้นศรัทธา

ทุกครั้งที่หลับ เธอจะฝันถึงอดีตที่ไม่ใช่ของเธอ ความฝันนั้นเต็มไปด้วยเลือด ความรัก และคำสาป ยิ่งฝันมากเท่าไร เขายิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น แล้วเหตุใด…เขาจึงไม่ยอมให้เธอเป็นของผู้ใด นอกจากเขาเพียงผู้เดียว

บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา

ข้าคือเงาสุดท้าย ที่ผู้คนกล่าวถึงผู้คนหวาดกลัว ผู้คนจ้างวาน ผู้คนล้มตาย ผู้คนชิงชัง แล้วจะมีผู้ใดกล้าที่จะรักข้าไปทั้งชีวิต!!!!

ในคืนที่วุ่นวายใจกลางเมืองใหญ่มันก็เป็นเดิมทุกวัน รถที่พลุกพล่านแสงไฟที่สว่างจนมองไปทางไหนก็แสบตา ทั้งๆที่วันนี้ก็ควรเป็นเหมือนวันอื่นแต่ทำไมกันหลังจากผมเมาแล้วตื่นมาทุกอย่างกับเปลี่ยนไป

บ้านเมืองเกิดกบฎจำต้องหลบหนีหัวซุกหัวซุน ระหกระเหินจากถิ่นเดิมหาที่ตั้งหลักสร้างเมืองใหม่ เด็กน้อยได้รับพรเป็นระบบมอบภารกิจพร้อมประตูข้ามยุค จากความไม่รู้เป็นเรียนรู้และใช้สิ่งนี้เพื่อลงหลักปักฐาน

สายธารแห่งกาลเวลา นำพาเชฟหนุ่มฝีมือดีจากอนาคต มาสิงที่ร่างบ่าวหญิงจิตใจบริสุทธิ์ ทาสของขุนนางใหญ่แห่งกรุงศรี ผู้ที่จะเปลี่ยนชะตาทาสสาวผู้นี้ไปตลอดกาล

นางผู้พลัดหลงข้ามกาลเวลา มาในร่างธิดาขุนนางญี่ปุ่น เผชิญชะตาเคียงข้างนักรบซามูไรผู้มีเกียรติยศเป็นเดิมพัน หทัยหนึ่งใฝ่รัก หทัยหนึ่งภักดี แม้นยอมฝืนลิขิตฟ้า… ก็มิอาจรั้งชะตาเขาไว้ได้

"กรงทองสูงตระหง่าน มิอาจกักขังปีกของนกที่โหยหาเสรี! 'แม่หญิงจันทร์ประภา' กุลสตรีในอุดมคติผู้ซ่อนดวงใจพยศ กับแผนมุดกำแพงจวนเพื่อโบยบินสู่โลกกว้าง ท่ามกลางบุพเพที่นำพาให้พบกับรักที่แสนแสบสัน!"

“แม่หญิงจิตใจงดงาม ก็ดี เช่นนี้ก็อยู่ที่นี่ช่วยคลายเหงาให้ข้าทั้งคืนเสียเลยแล้วกัน”

ท่านคือคนที่ข้ารักที่สุด แต่ท่านก็เป็นคนเดียวกันกับที่ทำให้ใจข้าแตกสลายที่สุด ไม่ว่าจะกี่ภพกี่ชาติเหตุใดท่านต้องทิ้งข้าให้โดดเดี่ยวอยู่ร่ำไป ชาติหน้าขอให้เราเป็นแค่คนแปลกหน้าที่เดินผ่านกันเถิด

“หากมิใช่นาง…แล้วมันจักยอมโผล่หัวออกมาหรือ” เพียงศัตรูคนเดียว เขาจึงใช้ ‘เมียของตน’ เป็นเหยื่อล่อ

ยามที่ไม่พบเธอ รู้ไหมว่า มีใครบางคนคิดถึง ห่วงใยเสมอ แต่กลับต้องบอกหัวใจตนเองว่า รักเธอไม่ได้

ตะละแม่น้อยนาม ฌาร์ลีตาฮ์ ถือกำเนิดในราชวงศ์ผู้ครองทั้งทวีปภูมยี ทว่าถูกชะตาเล่นตลก ตะละแม่น้อยจึงมีอันต้องระเห็ดออกจากทวีปบ้านเกิด แต่หญิงใจเด็ดอย่างตะละแม่ฌาร์ลีตาฮ์มีฤๅจะยอมจำนนต่ออริราชศัตรู

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

“ข้าเป็นทหาร…หญิงที่จักมาเคียงข้างข้าได้ต้องเป็นแม่หญิงที่เข้มแข็ง กล้าหาญคงมิใช่แม่หญิงกุลสตรีทั่วไปเป็นแน่”

ถ้าความรักเราจริง ไม่ว่าจะกี่ร้อยปี ก็กั้นรักเราไม่ได้ บางบทละครไม่ได้ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อการแสดง แต่ถูกเขียนขึ้น เพื่อให้ใครบางคนกลับมาจดจำอดีตที่หายไป

​"เมื่อดอกบัวไม่ได้เป็นเพียงสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์... แต่กลับเป็นบ่วงพิษที่ถักทอด้วยคำสาปและรอยเลือด ความรักที่เคยหวานชื่นในอดีต กลายเป็นกรงขังวิญญาณนับร้อยปี หากรักแท้คือทางออก หรือไม่?

การเดินทางของไกรเดชช่างเดียวดาย มันไม่รู้เลยว่าจะอยู่กับความอ้างว้างได้อีกนานแค่ไหน แต่มันก็ยังเดินไม่หยุด มีหอกเป็นเหมือนเพื่อนร่วมทาง หวังได้พบดารามาเป็นแสงส่องใจ