ราเมศร์แต่งงานตามความเห็นชอบของผู้ใหญ่ทำให้ราชาวดีดีใจมาก แต่แล้วในวันแต่งงานราชาวดีก็พบว่าที่เขายอมแต่งงานกับเธอก็เพื่อประชดแฟนเก่าที่เป็นพี่สะใภ้ของตัวเองและพบว่าเธอเป็นเพียงเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยง

สิ่งที่เขามอบให้เธอเมื่อพบเจอคือการขืนใจ เธอจึงทำได้เพียงหนีไปให้ไกลที่สุด ใครจะรู้ว่าสุดท้ายกลับต้องมาแต่งงานกับเขาอีกครั้งเพื่อวงศ์ตระกูล เมื่อเขาจำเหตุการณ์วันนั้นไม่ได้เธอก็ไม่อยากรื้อฟื้นมันอีก

“ฉันอยากรู้จริงๆ ผู้ชายคนนั้นซื้อเธอด้วยอะไร!? เธอถึงได้กล้าไปจากฉัน!” “ความรักไงวาคิม! เขาซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!”

สำหรับเธอ 'เขา' เป็นเพียงเครื่องมือการแก้แค้น และสำหรับเขา 'เธอ' ก็เป็นเพียงแค่คนเหมาะสมในธุรกิจ... ความรักและความเจ็บปวดของทั้งคู่จะลงเอยอย่างไร?!

“เธอคงจะรู้ดี…ฉันไม่มีทางยอมรับลูกที่เกิดมาจากผู้หญิงอย่างเธอ”

“เขาใช้ความแค้นเป็นพันธนาการ มัดเธอไว้ในชีวิต เพื่อทำลายคนที่เขาเกลียด แต่เมื่อใกล้ชิด...หัวใจที่เคยมีแต่ไฟแค้น กลับเริ่มเต้นรัวอีกครั้งกับผู้หญิงที่เขาคิดจะใช้เป็นเพียงเครื่อง

“รับรองว่าลูกของคุณจะไม่มีวันปฏิสนธิในมดลูกฉัน สบายใจได้เลยค่ะ คุณดูไม่มีน้ำยา ลีลาก็ห่วย ถ้าเด็กทะลุยาคุมมาเกิดได้ก็โคตรจะปาฏิหาริย์แล้วค่ะ”

"ฟ้าไม่คิดเลยว่าคุณจะทำกับฟ้าแบบนี้ คุณมันเลวที่สุด!"ใบหน้าหวานจ้องใบหน้าคมแข็งกร้าว "ฮ่า ๆ ใช่ฉันมันเลว อย่าแม้แต่จะคิด ที่จะไปจากฉัน ไม่อย่างนั้นคลิปที่เราสองคนเอากันว่อนโซเซียลแน่"

โบราณว่าเล่นกับหมา หมาเลียปาก แต่ไอ้หมาเด็กมันไม่แค่เลียมันจะเอาเธอเป็นเมียด้วย อ๊ายยยย!!!

คบกันมาสิบปี ความรักแน่นอนย่อมไม่ธรรมดา หากแต่ยิ่งรู้จัก ยิ่งไม่ใส่ใจความรู้สึก ความเคยชิน ความชินชาและเฉยชาเข้าแทนที่เป็นธรรมดา ดุจหิมะที่โปรยปรายลงมาและละลายหายไป

"เขาเสียใจที่เธอทิ้งไป เมื่อเธอกลับมาเขาจะเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำไว้กับเขา"

สโรชาบังคับให้สโรชิณีเข้าพิธีแทนตัวเองเพื่อไปสนุกกับคู่นอนก่อนเข้าหอ แต่คืนนั้นสโรชาไม่ได้กลับมา สโรชิณีจึงถูกส่งตัวเข้าหอแทนพี่สาวจนตกเป็นเมียที่ถูกต้องทั้งตามกฏหมายและพฤตินัยของชลกร

เขาแก้แค้นเธอเพียงเพราะเกลียดชังแม่ของเธอที่เข้ามาทำลายครอบครัว และเธอ "อัญชัน" นอกจากแม่ของเธอแล้ว เธอยังทำให้คนรักและลูกของเขาต้องตาย เธอต้องชดใช้อย่างสาสม

เมื่อเขาถูกส่งมาเพื่อทำลายเธอ แต่ทำไปทำมากลับตกหลุมรักเธอเสียได้ แล้วแบบนี้ไส้ศึกหนุ่มควรทำอย่างไร เมื่อต้องเลือกระหว่างคำสั่งอันตรายกับเสียงของหัวใจตัวเอง

ตั้งแต่วันนั้นที่ปิ่นพลัดตกน้ำไป เธอก็เอาแต่ฝันถึงเรื่องราวในอดีตของใครสักคน

เขาคืออดีตที่เธอไม่เคยลืม... เธอคือความทรงจำที่เขาไม่เคยปล่อย

สายฝนพรำในวันแรกที่พบกัน อาจเป็นเพียงเรื่องบังเอิญสำหรับใครบางคน แต่สำหรับ ภัทรา อาจารย์สาววัย 32 ผู้กลับจากการทำงานวิจัยที่สิงคโปร์ และ รณภพ นักศึกษาวิศวฯ หนุ่มวัย 22 ลูกชายอธิการบดีมันคือจุดเริ่มต้น