เดี๋ยวนี้เขาอาบน้ำยั่วผัวเก่ากันแล้วหรอผู้หมวด

รักแรกพบ กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการทำลายความสุขของพี่สาวต่างมารดา เมื่อเธอลงมือทำไปแล้วกลับแจอแต่ความเจ็บปวด ความเย็นชา กัดกินเธอ แต่เธอก็ยังไม่อยาปล่อยมือจากเขา จนฟางเส้นสุดท้าย....

ทำทุกอย่างเพื่อให้เขารัก จนมีพยานรักเกิดขึ้นในวันที่เธอพร้อม แต่ข่าวดีนั้นกลับกลายเป็นข่าวร้ายและลูกของเธอก็กลายเป็นแค่ 'ของโจร'

วางแผนจะจับน้องชายเขา ผ่านด่านพี่ชายเขาไปให้ได้ก่อน

'ปากเสียแบบนี้ เคยโดนตบปากแตกมาบ้างไหมคะ' 'โดนตบยังไม่เคย แต่ถ้าโดนจูบก็เคยอยู่ อยากให้ทบทวนความจำไหม'

ห้าปีแห่งรักถูกหักหลังด้วยมารยาและคำลวง หลินซูเซียนจึงใช้สมบทบาทนางเอกใจเด็ด เปิดทางชู้ให้สมหวัง ก่อนสะบัดปีกหนีไปคว้าความสำเร็จและรักแท้กับมหาเศรษฐีผู้เย็นชาที่พร้อมถล่มโลกเพื่อเธอ

แม่ง!!ต้องโตมาแบบไหนกันถึงใช้ชีวิตได้ปลอมเปลือกทั้งพี่ทั้งน้อง..เลว “คุณก็ชั่วก็เลวไม่ต่างกัน ” “ถ้าจะชั่วให้ได้เท่ามัน ผมคงต้องทำให้คุณท้องไม่มีพ่อแล้วล่ะ!!!

กฎของการแอบรักก็คือห้ามไม่ให้อีกฝ่ายรู้ ทว่าสายตามันหลอกกันไม่ได้!

เจ็บกว่าการถูกหลอก คือ เชื่อมาตลอดว่าถูกรัก สุดท้าย แถมเธอก็เป็นแค่ของที่เอาไว้เดิมพัน

“ปัง!!” สิ้นเสียงดัง...! ลูกกระสุนที่ถูกเหนี่ยวไกระเบิดออกมา พุ่งตรงตามคำสั่งของมันโดยไม่หันกลับไม่คิดจะหยุดหรือชะลอใด ๆ แต่แล้ว...! ใครบางคนที่วิ่งแทรกเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวกลายเป็นเป้าหมายทันที!!

ในเมื่อฉันต้องสูญเสียคนรักไป เธอก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขอีกเลย อยู่อย่างโดดเดี่ยวเหมือนกับฉัน

ทุกเสี้ยววินาทีต้องทารุณ หากสวรรค์ของคุณไม่มีฉัน!

"เดี๋ยวเธอก็จะได้รู้ว่า... ฉันมีสิทธิ์ทำมากกว่า 'ขัง' เธอเสียอีก"

เมื่อบิดาต้องตายพร้อมตราบาปว่า 'คนโกง' มลิกา จึงยอมก้าวเข้าสู่กรงเล็บของปีศาจอย่าง ธีภพ เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ แต่สำหรับเขา... เธอคือลูกสาวของคนที่ทำลายครอบครัว

เพราะรอยจำคืนหิมะ นางจึงยอมสยบแทบเท้าอ๋องใจทมิฬ ทว่ายามความจริงปรากฏว่ารักคือลวง นางจึงขอตัดวาสนา ทิ้งบุรุษผู้กลับใจให้ร่ำไห้กลางสายลมหนาวเพียงลำพัง

บางครั้งสายใยนั้นมิอาจผูกพันด้วยคำสาบาน แต่เชื่อมโยงด้วยโชคชะตาที่ฝังอยู่ในความทรงจำไปตลอดกาล

หากมีร้อยโอกาศคุณก็เสียไปทั้งร้อย

ร้อยตำรวจตรี กรณ์ ไม่เคยฝันถึงการเป็นฮีโร่ เขาคือตำรวจธรรมดาผู้ปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัด จนกระทั่งโชคชะตาพาเขาไปพบกับ พิงค์โนวา ฮีโร่สาวผู้บาดเจ็บ ในซากของมหานครที่พังทลาย ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป

ผมคือหมา ส่วนนายหญิงก็คือรางวัลของหมา อย่างที่เคยลั่นวาจาไว้ไง

รินลดาโชคดีที่ได้ใช้นามสกุลที่ผู้หญิงค่อนประเทศปรารถนา แต่หล่อนก็โชคร้ายที่สมิทธ์ตีค่าหล่อนเป็นเพียง 'ผู้อยู่อาศัย' ในรั้วบ้านเดียวกัน ไม่ใช่ภรรยาของเขาตามใบทะเบียนสมรส