ในขณะที่เธอทุ่มเทและอดทนเพื่อเขา แต่เขากลับนอกใจเธอหลายครั้ง ทั้งโกหกทั้งตอแหลสารพัด แต่คนเราทุกคนมีจุดสิ้นสุด เธอเองก็ไม่ได้ต่างจากใคร ไม่พูดไม่ได้แปลว่าโง่ อดทนก็ไม่ได้แปลว่าจะเป็นดังนั้นตลอดไป!

ต่ำศักดิ์ ไร้ค่าแล้วอย่างไร ในสายตาของนาง เขาคือยอดบุรุษผู้สง่างาม ความอัปยศที่เขาเคยได้รับ ความเจ็บช้ำที่เขาเคยต้องอดทน วันนี้นางจะทวงคืนให้เขาเอง "บุรุษของข้า ใครกล้าแตะต้องก็ลองดู"

'คุณหมอฟันเป็นผู้ชายที่หน้ามึนที่สุดรู้ตัวไหมคะ' 'แต่หมอที่หน้ามึนแบบนี้้เป็นของมีนคนเดียวนะ' นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย

ชาติก่อนข้าอุตส่าห์ไม่ทำร้ายคนบริสุทธิ์ แต่พวกเจ้ากลับไม่ยอมละเว้นข้า ชาตินี้อย่าหวังว่าข้าจะละเว้นผู้ใด

เพราะฤทธิ์น้ำเมา หรืออาจเป็นความเจ้าเล่ห์ของคน ไม่ก็อาจเป็นชะตากลั่นแกล้ง แต่จะเพราะอะไรวันนี้เจียงเพ่ยเพ่ยก็กลายเป็นภรรยาของเฉินกลัวจ้านไปแล้ว

เพราะคำมั่นสัญญาของญาติผู้ใหญ่ทำให้เธอและเขาต้องแต่งงานทั้งที่ไม่ได้รักกัน.. ผิด! เธอแอบรักเขามาหลายปีแล้วต่างหาก!

“คุณรัณขอมากเกินไปค่ะ เราสองคนเพิ่งกลับมาเจอกัน ความสัมพันธ์ในอดีตมันจบไปนานแล้ว ดังนั้น...สถานะเดียวที่ฉันให้ได้ในตอนนี้ก็คือ พ่อของมีมี่เท่านั้น”

“ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายจีบก่อนด้วย น้องปริมต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายจีบฉัน”

มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ

“เอ่อ กรกลับเลยก็ได้นะ เดี๋ยวเราเก็บกวาดเอง” “ไล่เราเหรอ” “ปะ เปล่า ก็แค่…” “ทาน รำคาญเราเหรอครับ” “เปล่านะ!!” !!!!!!!!!!!!!!!!

❛เกวนนีล❜ เป็นเจ้าหน้าที่แผนกตัวร้าย แต่ใครจะไปรู้ว่าระหว่างลาพักร้อนเขาจะถูกไวรัสเล่นงาน ต้องผูกติดกับระบบนายเอกเจ้าน้ำตาสายดราม่าที่มีผัวโบ้!?

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

เมื่อเธอทะลุมิติเข้าไปในนิยายกลายเป็นเจ้าหญิงนางร้ายจอมบงการเอาแต่ใจและร้ายกาจ ตอนแรกก็สนุกดีแต่ตอนนี้ไม่สนุกแล้ว นี่มันคือโลกเวทมนตร์นะ! ร่างกายของเธอก็ใช่ว่าจะเหมือนคนทั่วไปทำไมถึงกินอะไรไม่ได้!!!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

'ซูหรง' ปักใจรักตัวร้ายที่เป็นปรมาจารย์ด้านโอสถเช่น 'ประมุขเจียง' มานานหลายปี เฝ้ามองและเอาใจใส่มาโดยตลอด ทว่าทุกความหวังดีล้วนถูกเมินเฉยดั่งสวะไร้ค่า หรือนางควรกลับมารักตนเองเสียที ตัวร้าย: (เหม่อรอ)

“ ถึงกูจะไม่มีอะไรดี แต่กูก็เป็นทั้งผัวทั้งเมียให้มึงได้นะ ”