- 62
- 41.57K
- 106
- 0 (0)
ชีวิตนี้ขอเพียงได้อยู่กับท่านพ่อท่านแม่ ดูแลท่านย่าท่านยาย รวมถึงทะนุถนอมน้องชายเพียงคนเดียว ทว่าสวรรค์เล่นตลกอีกครา...
ชีวิตนี้ขอเพียงได้อยู่กับท่านพ่อท่านแม่ ดูแลท่านย่าท่านยาย รวมถึงทะนุถนอมน้องชายเพียงคนเดียว ทว่าสวรรค์เล่นตลกอีกครา...
เฮ่อรั่ว อ่านนิยายมาเยอะทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเธอตายแล้วมาเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณ ถ้าตายแล้วก็ขอย้อนมาเป็นนางเอกของเรื่องเถอะนะ แต่ใครจะคิดเล่าว่า เฮ่อรั่วจะย้อนมาเป็นหลินหลันสาวน้อยอุ่นเตียงของตัวร้าย
เธอชอบเขาตอนไหนไม่รู้? รู้ตัวอีกทีสายตาของเธอก็คอยมองหาเขา มองหาผู้ชายที่ชื่อ ต้นหนาว…
คำพูดของเขาต่างก็บอกว่ารักอยู่ซ้ำไป ซึ่งเธอก็เชื่อกับคำลวงที่เขาพูดพร่ำออกมา แต่ไม่คาดคิดเลยว่ากระทำมันจะต่างออกไปจากคำพูดโดยสิ้นเชิงนอกจากเขาจะไม่ทำอย่างที่พูดซ้ำยังให้เธอกลายเป็นบ้านเล็ก
หากได้ย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตสิ่งแรกที่ทุกคนอยากจะทำก็คือแก้ไขความผิดพลาดของตนเอง เยี่ยชิงเหมยเองก็เช่นกัน เมื่อมีโอกาสได้แก้ตัวอีกครั้ง เธอจะเชื่อฟังพ่อแม่และจะไม่มีวันแต่งเข้าสกุลเผิงอีกแล้ว
ทั้งสองมาพบกันใหม่หลังจากความสัมพันธ์เมื่อ 6 ปีก่อนจบลง ถ่านไฟเก่าจึงเริ่มคุกรุ่นอีกครั้งเพราะความใกล้ชิด
หนึ่งชีวิตไร้ราก...ปรารถนาเพียงความสงบ หนึ่งระบบพลิกชะตา...กลับถูกใช้เพื่อปอกเปลือกผลไม้ ยิ่งไขว่คว้าความเกียจคร้าน...เหตุใดจึงยิ่งเข้าใกล้บัลลังก์แห่งผู้แข็งแกร่งที่สุด?
เมื่อหมอหนุ่มผู้เคร่งขรึมต้องมาดูแลหญิงสาวที่ผูกพันกับอดีตของเขาโดยไม่รู้ตัว… ความลับระหว่าง “พี่หมอ” กับ “เด็กข้างบ้าน” กำลังจะถูกเปิดเผยในมุมมองของเขาและเธอ
จากเจ้าสาวตัวปลอม กลายเป็นเมียที่ผัวหวงยิ่งกว่าลมหายใจ!
“เจ้าเป็นสตรีแต่ปีนป่ายเป็นลิงเช่นนี้ สตรีเช่นเจ้ายังมีความเป็นกุลสตรีอยู่หรือไม่ สตรีที่ดีควรทำตัวเช่นไรเจ้าย่อมรู้ดี”
ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้
นางถูกแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดาใส่ร้ายจนชื่อเสียงย่อยยับ กลายเป็นนางมาร้ายในสายตาของผู้คน ชื่อเสียงร้ายกาจแล้วอย่างไร ขอเพียงอยู่อย่างสงบก็พอแล้ว แต่เมื่อมีคนต้องการลองดีก็อย่าว่านางร้ายกาจก็พอ!!!
ในเมื่อสกุลลู่ทอดทิ้งนางเพียงเพื่อเชื่อคำของนักพรตนั่น เช่นนั้นหากวันหนึ่งนางจะทอดทิ้งคนสกุลลู่บ้าง ก็อย่าหาว่านางอกตัญญูแล้วกัน
หากเขาไม่สมยอมแต่โดยดี คงมีสตรีโชคร้ายตลอดชีวิต
ได้เกิดใหม่ทั้งที เหตุใดจึงไม่เกิดใหม่เป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์ ไยต้องเกิดเป็นคุณชายผู้อาภัพกลายเป็นคนขอทานด้วยเล่า โธ่! ชีวิต ช่างบัดซบเสียจริง
ในที่สุดซ่งเหอซิ่วก็พบกับคู่หมั้นที่ค้างเติ่งไม่ยอมยกเกี้ยวมารับนางเสียที นางรอเขามานานเพื่อจะได้คืนของหมั้นแล้วพูดกับเขาว่า สัญญาหมั้นหมายฉบับนี้ ยกเลิกได้ไหมเจ้าคะ
ผู้คนกล่าวหาว่านางเห็นแก่เงิน แล้วอย่างไร สตรีเช่นนางไม่ยอมเสียเงินโดยเปล่า ในเมื่อกล้าใช้นางเป็นเรือข้ามฟากดังนั้นจะต้องมีราคาที่ต้องจ่ายใช่หรือไม่?
"เกื้อกุล"ถูกส่งไปขัดดอกในไร่ของ "พ่อเลี้ยงชรัณ" ผู้เย็นชา ชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยความสดใสและดื้อรั้น กลับกลายเป็นคนที่ทำให้ชรัณต้องตั้งคำถามกับหัวใจที่แปลกไปของตัวเอง
สามีพิการเป็นคนเดียวที่รักนางจนหมดหัวใจ แต่เขาโดนทำร้ายต่อหน้าต่อตาจนตายจาก ชาตินี้ข้าขอถวายชีวิตปกป้องเขา ไม่ว่าผู้ใดกล้าแตะต้องสามีข้า มันผู้นั้นต้องกลับไปร้องหาบิดาที่นรก!!
อดีตเป็นสิ่งที่ไม่มีวันหวนกลับเป็นเพียงความทรงจำที่เก็บซ่อนลึกอยู่ในใจ 'เขา'สร้างอดีตที่สวยงามให้เธอส่วน 'เธอ' สร้างความทรงจำที่เลวร้ายให้กับเขา แต่ใครจะรู้ว่าเธอเสียใจมากแค่ไหนตั้งแต่วันที่เขาไม่อยู่