เขาชังน้ำหน้านางหนักหนากระทั่งนางใกล้ตายยังไร้การเหลียวแล บุรุษเช่นเขาน่ะหรือที่นางยอมถวายหัวใจมอบให้ได้แม้แต่ชีวิตตัวเอง แต่ก่อนคอยไล่ตามร้องขอความรักจากเขา ต่อแต่นี้มีเพียงความเฉยชามอบกลับคืน

หลิ่วถงนั่งเหม่อเมื่อต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายอย่าง ลู่เซียงหนิงที่ สามีไม่รักเพราะสร้างวีรกรรมร้ายไว้เยอะ คราวนี้ก็ซวยหลิ่วถงต้องตามเก็บกวาดความชั่วที่นางร้ายคนก่อนทำไว้! ต้องทำให้สามีเอ็นดู!

‘ลูก‘ จากไปก็เพราะเขา ความรักหลุดลอยก็เพราะเขา ในวันที่รู้ว่ารักเธอหมดทั้งใจ ก็เป็นวันที่เธอไม่ทนอยู่กับคนอย่างเขาอีกแล้ว

สี่ปีก่อนเขาบีบให้เธอเซ็นใบหย่าด้วยข้อหามีชู้ พร้อมกับพรากลูกไปจากเธอ สี่ปีต่อมาเขายัดเยียดตัวเองและลูกชายที่เธอเเฝ้าคิดถึงทุกลมหายใจกลับมาในชีวิตของเธออีกครั้ง ด้วยจุดประสงค์ซ่อนเร้นบางอย่าง...

ถ้าจะอยู่ด้วยกัน อย่าแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ อย่าแสดงตัวออกนอกหน้าว่าเป็นอะไรกัน อย่างี่เง่าเพราะฉันไม่ชอบ คำพูดของฉันถือว่าเป็นสิทธิ์ขาด ห้ามแย้ง ห้ามเถียง ห้ามดื้อ

นักเขียนนิยายปัจจุบันจะเอาความสามารถอะไรไปเอาตัวรอดในยุคอดีต ไม่มีสำนักพิมพ์ ไม่มีการขายออนไลน์ แล้วไหนจะสามีที่ไม่เต็มใจแต่งงานอีกเล่า

เขามิได้ผิดอันใด เขาก็เพียงไม่ได้รักนางเท่านั้น มีแต่นางที่ดันทุรังไขว่คว้าหาความรักที่เป็นไปมิได้ แต่วันนี้นางพอแล้ว...

ไอ้ที่ไม่ยอมก็ยอมทุกอย่าง ไอ้ที่ว่าไม่มีวันรัก ก็อาจรักปานจะขาดใจตายเลยก็ได้

นางคือบุตรสาวของอนุที่ไร้สิทธิ์ไร้เสียง อยู่เรือนท้ายคฤหาสน์หลังใหญ่ ทว่าหลังฟื้นขึ้นมาจากความตายนางก็เปลี่ยนไป จนยากที่ผู้ใดจะต่อกรได้อีก

อยู่ในห้องเรียนเป็นลูกศิษย์ก็จริง แต่อย่าลืมว่าอยู่ที่บ้าน "เป็นเมีย"

เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น

กู้เยว่ฉี คุณหนูผู้เย่อหยิ่งลูกสะใภ้ของหลิงอ๋องนางถูกสามีที่แสนดีจับกรอกยาให้แท้งบุตร เขียนหนังสือหย่าและจับไปบวชชีภายหลังสกุลกู้ถูกตัดสินประหารชีวิต นางถูกฆ่าที่ลานหลังวัด ก่อนตายนางขอโอกาสอีกครั้ง

บนถนนสายนี้... ความตายมักไม่ได้เกิดจากสันดานโฉด แต่มันอุบัติขึ้นเพียงเพราะมี "ขาใหญ่" บางคน สั่งให้ทุกอย่าง "สงบ" ลงด้วยกระสุนและหยาดเลือด เพราะความลับที่ดังเกินไป... มีเพียง "ความเงียบ" เท่านั้นที่ปิดปากมันได้สนิท!

“เมื่อคืนใช้เรี่ยวแรงกับเจ้ามากเกินไปตื่นมาจึงรู้สึกอ่อนเพลีย ปวดเมื่อยไปทั้งเนื้อทั้งตัว” “เช่นนั้นท่านพักผ่อนเถอะ คืนนี้... งดเว้นสักคืน”

"จำไว้มะปราง อย่าล้ำเส้น" เขาบอกเธอว่าอย่าล้ำเส้น แต่เป็นเขาที่พยายามล้ำเส้นมาตลอด!

ชีวิตก่อน เพราะข้าโง่เขลาเบาปัญญา เอาแต่ประทินโฉมวิ่งไล่ตามบุรุษ ชีวิตถึงได้มีจุดจบอย่างน่าอนาถ เมื่อสวรรค์ประทานโอกาสที่สองมาให้ ข้าจะไม่ปล่อยให้ตนเองโง่เขลาเช่นเดิมอีก

นิยายรักฟีลกู๊ดสไตล์ผู้บ่าวไทบ้าน พระเอกคลั่งรักหนักมาก "พี่ยังไม่มีแฟน...บอกไว้ เผื่อเรายังไม่รู้"

คอมเมนต์ด่าพระเอกอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายที่จุดจบไม่พ้นความตายเนี่ยนะ! ทั้งต้องวางแผนอนาคต ทั้งต้องเอาตัวรอดจากแผนร้ายที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน แล้วนางร้ายเช่นข้าจะมีชีวิตที่ดีได้ไหมนะ?

เขาเข้ามาจีบเพื่อนสนิทของเธอ...แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงชอบมาทำตัววุ่นวายกับเธอนัก? #พี่ต่ออย่าร้าย

เธอถูกผู้จัดการส่วนตัวหลอกเพื่อนสนิทหักหลังคนรักทิ้งขว้างถูกตราหน้าว่าท้องไม่มีพ่อต้องออกจากวงการบันเทิงด้วยความอับอายสุดท้ายตายอย่างน่าอนาถเมื่อได้รับโอกาสอีกครั้งเธอจะตามหาพ่อของลูกตามทวงแค้นพวกมัน