- 9
- 862
- 25
- 5.0 (1)
“หืม? ว่าไงนะ? อย่าออกจากดันเจี้ยนงั้นเหรอ… พวกเธอจะจัดการทุกอย่างกันเอง?” ฉันอัญเชิญโครงกระดูกและลูกน้องออกมาเพื่อปกป้องตัวเอง แต่…ทำไม? ทำไมพวกเธอถึงทำตัวแปลกๆ?
“หืม? ว่าไงนะ? อย่าออกจากดันเจี้ยนงั้นเหรอ… พวกเธอจะจัดการทุกอย่างกันเอง?” ฉันอัญเชิญโครงกระดูกและลูกน้องออกมาเพื่อปกป้องตัวเอง แต่…ทำไม? ทำไมพวกเธอถึงทำตัวแปลกๆ?
ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองกำลังแต่งงาน แถมสามีมาเฟียยังเอาปืนจ่อหัว มีอะไรจะซวยไปมากกว่านี้มั้ยครับ
"ข้าไม่ได้จ้างเจ้ามาเพื่อตาย... แต่จ้างมาเพื่ออยู่เคียงข้างข้า" เมื่อ ซามูไรไร้ใจ ต้องมาพิทักษ์ โออิรันยอดรัก ท่ามกลางคมดาบและยาพิษ ความรักที่แกร่งกว่าเหล็กกล้าจึงบังเกิด!
เดียวสิ พวกนาย ฉันแค่จอมเวทนะไม่ใช่คนรักของพวกนายซะหน่อย ไม่เป็นไรเดี๋ยวนายก็ได้เป็นแล้วละ ของพวกเราทุกคน
อยู่ ๆ เธอก็มาตกม้าตายเพราะยัยตัวเล็ก ลูกสาวเพื่อนแม่ “อื้อ! ไม่!” “พี่ฟ้า... ทนไหวงั้นเหรอคะ? ไอรู้ว่าพี่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวันแล้ว”
‘คุณเคท’ ช่างภาพมือหนึ่ง ผู้หวงทั้งผลงานและหัวใจ แต่หัวใจกลับกำลังจะถูกทำลาย ด้วยฝีมือของ ‘น้ำหวาน’ เด็กฝึกงานหน้าซื่อตาใส จากแค่จะปั้นแก้ขัด ดันเผลอขุด ‘สัญชาตญาณดิบ’ ของเด็กมันออกมาจนใจสั่น ...
เขาเกิดใหม่ในยุคสมัยที่ผู้คนอพยพย้ายไปอยู่บนดาวเคราะห์ดวงอื่น ชาติก่อนเคยวาดฝันการท่องเที่ยวไว้มากมายแต่ดันตายก่อน มาชาตินี้...เขาจะต้องเที่ยวนอกโลกให้ได้เลย!!!
"สี่สิบสองปีที่เคยนิ่งสงบ กลับต้องมาสั่นคลอนเพราะเด็กสาวคนหนึ่งที่เพิ่งพบหน้า... เพียงเสี้ยวนาที"
“รู้ความลับของพี่แล้ว คิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ เหรอคะ”
เซียนต้นพลับผู้ต่ำต้อย อาจเอื้อมรักมังกรทองผู้เป็นรัชทายาทแห่งสวรรค์ รักต้องห้ามนำพาเซียนน้อยสู่หอประหารเซียน แต่เหตุใดรัชทายาทผู้นั้นถึงเลือกโดดหอประหารเซียนพร้อมกันเล่า
431 ตอน + 10 ตอนพิเศษ ผมจะพยายามแปลให้จบนะ เออ พอดีอ่านแล้วชอบส่วนตัว
ชีวิตสถาปนิกจืดๆ ของ 'ก้า' พังพินาศเพราะลูกบอลลูกเดียว! เมื่อ 'พี่ภู' นักบอลจอมมึนรุกหนักแบบไม่มีสคริปต์ ความรักฉบับซิทคอมท่ามกลางเศษชานอ้อยจึงเริ่มต้นขึ้น!
ไม่ว่าพี่จะไปอยู่ที่ไหนฉันก็จะตามพี่ไปทุกที่
ต่อให้คุณมาร์ตินจะบอกว่าเกลียดกลิ่นโอเมก้าสักแค่ไหน นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับณพิชญ์เลย จนกระทั่ง...วันหนึ่งในห้องระงับฮีต!
คนแปลกหน้าสองคนที่ใจมาเจอกันในบ้านไม้เก่า ๆ กับกลิ่นสบู่จาง ๆ กลิ่นดอกจำปี ...เหล้าขาวเพียว ๆ ที่ไม่ได้ทำให้เมามาย แต่กลับทำให้ใจเต้นแรงอีกครั้ง
“คิดว่าทำแบบนี้แล้วพี่จะทำตัวต่ำนอนกับเธอเพียงเพราะเธอใส่ชุดเมียพี่ถือเค้กมาหาพี่เหรอ ฝันไปเถอะ เธอดีเทียบกับพี่สาวไม่ได้สักนิดปานวาด เธอไม่ใกล้เคียงความดีงามและมีคุณค่าของป่านสักนิด”
โอกาสครั้งที่สองมาพร้อมกับการย้อนเวลาเพื่อหนีชะตากรรมโอเมก้าสุดรันทดทั้งที...เป็นใครจะไม่คว้าไว้ แต่ไหงกลับต้องมาติดกับดักอัลฟ่าสายรุกจอมเจ้าเล่ห์ที่ประกาศกร้าวว่า 'นายต้องนอนกับฉัน' แทนซะได้ล่ะเนี่ย!
ความแค้นที่แปรเปลี่ยนเป็นความรัก นางร้ายที่พยายามหนีจุดจบเดิม แต่ยิ่งหนีกลับยิ่งทำให้ "นางเอก" เข้ามาพัวพันใกล้ชิดกว่าเดิม
“ขอบเขตที่เราเลือกจะข้าม 2: กลับมาตามสัญญา”สองปีแห่งการเงียบหายเธอไม่ได้หายไปไหน… เธอแค่ “ถอยออกมา”เพื่อเรียนรู้โลกเพื่อยืนให้ไกลพอจะมองเกมทั้งกระดานและเพื่อรอ “วันกลับมา”
เมื่อคนที่ไม่มีอะไร กลายเป็นจุดอ่อนของคนที่มีทุกอย่าง เกมอำนาจ… เธอจะไม่แพ้ แต่หัวใจ—เธอยอมแพ้มันเอง “ คุณรันใจเย็นหน่อย ทีไม่เป็นอะไร ”
"เราสองคนอยู่ใกล้กันเกินไป......ใกล้จนใจไม่เคยปลอยภัยแต่โลกใบนี้ก็โหดร้ายพอจะย้ำว่า" ความรักของเรามันผิดตั้งแต่แรก