รวมตอนสั้นสำหรับวันที่เหนื่อย ไม่มีข้อคิดสอนชีวิต แค่ประโยคที่อยู่ข้าง ๆ ในวันที่คุณไม่อยากเก่งอะไรอีกแล้ว

The Zone อาณาเขตุความคิดของนักสู้

ดาร์ก เรียลลิสติก มีจิตวิทยา เกมกลยุทธ์ การอ่านคน การวางแผนเหนือชั้น ฟีลคล้ายโลกมาเฟียเมืองใหญ่ที่ระบบซับซ้อนกว่าบ้านนอกหลายเท่า

กาลครั้งหนึ่ง..หนึ่งวันมี๒๔ชม.หรือ๔ยาม..กาลเวลาไม่คอยท่าเฉกเช่นสายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ..ลิขิตอักษรคือเพื่อนที่สร้างความสุนทรีย์..ก่อเกิดเรื่องสั้นจากจินตนาการ

เรตะเด็กหนุ่มที่พึ่งเรียนจบมัธยม เขากำลังเครียดกับอนาคตตรงกันข้ามกับเพื่อนของเขา แต่ความกังวลของเขาก็หายไปทันทีที่เมื่อเขาถูกลักพาตัวไป

"เมื่อเสียงเปียโนบรรเลง ท่วงทำนองจะเปิดประตูสู่ความลับที่ซ่อนอยู่ในเงามืด... ในร่างนี้มีผมเพียงคนเดียว หรือมี 'ใคร' อีกคนที่รอวันเข้าแทนที่? ร่วมหาความหมายของคำว่า 'เรา' ในโลกที่ความจริงถูกบิดเบือน"

“ในร่างเดียวกลับมีคนอื่นซ่อนเร้น ‘หนึ่ง’ ต้องเผชิญกับจิตใจที่แตกสลายภายใต้เสียงเปียโนที่บิดเบี้ยว ท่ามกลางเงามืดของอดีตและการถูกตามล่าจากตัวตนข้างใน เขาจะรักษาชีวิตและจิตวิญญาณที่เหลืออยู่ไว้ได้ไหม?

เป็นเรื่องราวของเณร3คนที่อยู่ในวัดของหมู่บ้านแห่งหนึ่งด้วยความซนของเด็กจึงทำให้เกิดเหตุการที่จะไม่มีวันลืม

เมื่อม่านการละครปิดลง... ฉันเพียงแค่อยากพักผ่อนตลอดกาล" แด่กุหลาบสีน้ำเงินที่เหนื่อยล้าจากการแสดง และทุกหยดน้ำตาที่เป็นบทเรียนในการก้าวข้ามความเจ็บปวด

เมล็ดจิ๋วในสายตาผู้ใหญ่อาจไร้ค่า แต่สำหรับเด็กคือเพื่อนจากต่างดาว! นิทานที่จะพาไปดูการเติบโตของหัวใจที่มองเห็นคุณค่าสิ่งเล็กน้อย พร้อมกิจกรรมปลูกฝังนิสัยดีงาม ท้ายเล่ม

ถ้าความทรงจำของเราสามารถโกหกได้ เราจะยังเชื่อหัวใจตัวเองอยู่ไหม แม้ในวันที่ไม่มีใครมองเห็น ระหว่างความผิด ความกลัว และความรักที่พูดไม่ทัน การปกป้องที่จริงใจที่สุด ก็ยังพ่ายแพ้ต่อความจริงอยู่ดี

ถ้าชีวิตติดงาน ก็ขออย่าให้งานติดคุณ

สวัสดี จากผู้แต่ง: เรื่องนี้ไม่เก็บเงินถ้าจะเก็บก็เก็บแต่ฉากอย่างว่ากับตัวละครผู้หญิง และอีกอย่างนิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นมาเพื่อคนที่อยากเห็นสังคมลุกเป็นไฟเท่านั้น

เมื่อวันที่การตัดสินใจเลือกนั้นเจ็บปวด ลูกสาวขอตัดสินใจด้วยตัวเอง ถูกหรือผิด จะใช้เกณฑ์ของใครตัดสินกันล่ะ รักพ่อนะ สิ่งนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

เมื่อนักเขียนตกอับได้รับอีเมลจากแฟนคลับปริศนา เขาเสนอวิธีที่จะทำให้อคินกลับมาเป็นนักเขียนชื่อดังอีกครั้ง แต่หนทางนั้นกลับอันตรายเกินกว่าที่อคินคาดการณ์ไว้...

ไม่ได้เขียนเพื่อให้คุณเข้าใจ สั้นหรือยาว ว่างเปล่าหรือลึกซึ้ง ทั้งหมดคือความจริงที่ไหลผ่านสำนึกในวินาทีนัน ผมตอบไม่ได้ว่าคุณจะได้อะไรจากการอ่าน เพราะแม้แต่ตัวผมเองก็ตอบไม่ได้ว่าจะเขียนอะไรต่อไป

ลูปของความพยายามดิ้นรนหากระถางใบใหม่ทุกครั้งที่แตกสลาย

บันทึกของฉันในวันที่ไม่มีเธอ ....สามีของฉันจากไปเพราะอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน 12 ปีของเราเปลี่ยนไปตลอดกาล ฉันหวังว่าการเขียนบันทึกนี้จะช่วยค่อย ๆ ซ่อมแซมบางส่วนที่แหว่งวิ่นได้บ้าง :)

โปรเจคในเครือ ✧Volrix ⟡ Holding ⟡ ✧