เป็นแม่สื่อช่วยคนอื่นรักกันน่ะมันง่าย ช่วยตัวเองให้หาคนรักได้จริงๆ น่ะ มันยาก! แต่ไม่รู้ทำไมข้าจึงจิตใจสั่นไหวต่อบุรุษผู้นั้น...หรือเขาจะเป็นผู้ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าของร่างที่นางหลงเข้ามาอาศัยอยู่กันนะ

จุดจบของเขาไม่ควรเป็นแบบนี้!มายเมนหยางหยาง ด้วยพลังแห่งรักเฟยเฟยจะทำให้ท่านมีความสุขเองงง [ประกาศจากปราสาทจอมมาร:เขตอภัยกวาง ห้ามกินกวางระแวกนี้]

ในขณะที่บ้านเมืองร้อนแรงไปด้วยไฟสงคราม ผู้คนต่างอพยพหนีตาย ความอดอยากปกคลุมไปทั่วทั้งแคว้นซ่ง และแคว้นหยาง ที่ทำสงครามแย่งชิงดินแดนกันมาอย่างยาวนานตลอด 2 ปีเต็ม เธอที่ได้รับภารกิจจะทำเช่นไร

แพทย์สาวจากโลกปัจจุบัน ต้องย้อนเวลากลับมาในอดีต เพื่อแก้แค้นให้กับวิญญาณสาวที่ร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไปๆ มาๆ เหตุใดนางต้องมาแต่งงานกับอ๋องที่เย็นชาแบบนี้ด้วยนะ

นางออกเรือนในวัยเพียงแปดปี เจอหน้าสามีเพียงเวลาหนึ่งคืน เมื่อเขาหายตัวไปพ่อสามีสิ้นอายุขัยนางก็ถูกโยนออกมาจากจวนอ๋องแปด แต่ใครจะสนกันนางก็จำต้องก้าวต่อไปด้วยขาทั้งสอง แม้สามีจะกลับมาพร้อมสตรีอื่นก็ตาม

นางทุ่มเทความรักความภักดีแก่บุรุษที่นางรัก หนุนหลังเขาขึ้นครองบัลลังก์มังกร ทว่าสิ่งที่เขาตอบแทนนางกลับเป็นความตาย ควงสตรีอื่นถือดาบมาฟาดฟันนางจนสิ้นใจ เช่นนี้แล้วจะยังให้นางปล่อยวางได้อย่างไร

เพราะคำสัญญาที่เคยให้ไว้ นำพาให้ดวงจิตของเธอข้ามภพไปเป็นภรรยาและแม่ของลูกเขา...

กะล่อนปลิ้นปล้อนเจ้าเล่ห์รักเงินรักตัวเอง ข้าเองหลี่เฟิ่งเซียน ทว่าโชคชะตาก็พาให้ข้ากลายเป็นสาวใช้ไร้เงินไร้ศักดิ์ศรี ยอมอยู่ภายใต้กายท่านรอวันจากลา ไม่สมศักดิ์ศรี ข้าขอจากไปโดยไม่มีน้ำตาสักหยด

การสลับร่างเกิดใหม่เป็นเจ้าสาวแทนคนอื่นว่าเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อ! ที่แสนจะยุ่งยากวุ่นวายน่าปวดหัวอยู่แล้ว เจ้าสาวคนนี้ก็ดัน! ถูกสลับตัวมาอีกทีนึง (สรุปแล้วฉันเป็นใครเนี่ย?…โอ๊ย…งง)

นางก็แค่เข้าเมืองหลวงมาตามคำสั่ง เหตุใดต้องส่งราชครูหน้าดุและเข้มงวดมาดูแลนางด้วย ทั้งดุทั้งเย็นชา "ข้ารับคำสั่งฝ่าบาทให้มาดูแลปกป้องความปลอดภัยมิใช่ให้มาคอยเอาใจและตามใจท่าน"

เรือไม้ทรงเรียวดั่งกลีบบัว บุรุษหนึ่งกายสว่าง เกศาขาวอาภรณ์ขาว ยื่นถือคันเบ็ดไม้เก่าๆ แม้บางครั้งจะมีกระแสลมกระโชกแรงพัดพากลีบบัวปลิวกระจาย กลิ่นประทุมหอมไปตามแรงลม แต่บุรุษนั้นดังเหมือนภาพมายา

ไป๋หลินซีย้อนเวลากลับมาอีกครั้งหลังจากตายอย่างอนาถ ครั้งนี้นางจะไม่ยอมเป็นพระชายาผู้สงบเสงี่ยมอีกต่อไป จงรู้จักข้าในนามพระชายาคลั่ง

นางถูกอดีตสามีทรมานจนสิ้นใจ เมื่อได้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกครั้ง นางจะแก้แค้นทุกหยาดโลหิตให้สาสม "หากโลหิตมิไหลนองดั่งท้องธารา ซากศพมิกองสูงดั่งขุนเขา นางจักมิมีวันปล่อยพวกมันไป!"

ข้าเพียงแค่อยากมีชีวิตเป็นของข้า ทำไมผู้คนพวกนั้นถึงคอยบงการข้านักหล่ะ? มันทำไมกัน?

เซียงเอ๋อร์จับพลัดจับผลูเข้ามาเป็นนางร้ายในนิยายที่ยังไม่จบของตนเอง แต่เดิมตัวละครพระรองก็ถูกเขียนมาตามสเปคบุรุษในฝันของนางอยู่แล้ว ครั้นได้พบเจอกับเขา นางก็สาบานว่าเขาจะต้องเป็นของนางเท่านั้น!!

ถานจื่อหัวหน้าแก๊งนักฆ่า​ ผู้แข็งแกร่งยิ่งกว่าบุรุษ หน้าตาแสนธรรมดาแต่ใจกล้าเกินคน พ่วงท้ายมาด้วยเหล่าลูกน้องนิสัยประหลาดแต่ฝีมือเก่งกาจเป็นที่ยอมรับ พากันยกพลมาป่วนยุคสมัยโบราณ

“อ่านหนึ่งครั้ง ทบทวนหนึ่งครั้ง ลงมือทำหนึ่งครั้งจดจำตลอดชีวิต” หลี่ซื่อเอ๋อ "หากเจ้าปรารถนา ข้าจะมาอยู่ตรงหน้าเจ้าเสมอ” จ้าวเมิ่งฝู "อยากปลดจงปลด อยากฆ่าจงฆ่า ไม่มียกเว้น” รัชทายาท

ใต้ฟ้าทั่วหล้ามีใครบ้างไม่รู้ว่าคนสกุลหลี่กับคนสกุลเฉินไม่ถูกกันมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ ทว่าความบาดหมางของสองสกุลกลับเป็นประโยชน์ต่อบัลลังก์ฮ่องเต้ จึงได้พระราชทานงานมงคลสมรสให้ทั้งสอง

รักต้องห้ามที่ห้ามรักห้ามฝันถึงและห้ามลืมเมื่อทำผิดแล้วยากจะหวนคืน