ชาติก่อนข้ารู้ซึ้งแล้วว่าการไม่ถูกรักเป็นอย่างไร การโหยหาความรัก แต่ไม่ได้มา มันเจ็บปวดจนลมหายใจสุดท้าย ตายไปชาติหนึ่ง จึงรู้ซึ้งว่า ความรักมีแต่ทำให้เจ็บปวด ดังนั้น ชาตินี้ ..ข้าตัดใจแล้ว

อดีตเธอเคยร้ายกาจเพราะรักเขา แต่เมื่อตัดใจได้ ผู้หญิงร้ายกาจคนนี้ก็ไม่คิดจะรักเขาอีก ..แต่ทำไมกลับเป็นเขาที่ต้องการเธอและลูกกลับไป จิลลาคนเดิมได้ตายไปแล้ว

เมื่อจิตแพทย์สาวทะลุมิติมาอยู่ในร่างชายาตัวร้ายของทรราชปฏิบัติการเปิดคลินิกรักษาโรคประสาท แลกเบี้ยหวัดสามเท่าเพื่อชีวิตสโลว์ไลฟ์อันแสนว่างงานจึงเริ่มต้นขึ้น!

จากความรักเหลือคณา แปรเปลี่ยนเป็นว่างเปล่าไร้เยื่อใย แรกพบคือบุญคุณช่วยชีวิต ต่อมาเขาคือสามีนาง กระทั่งถูกใส่ร้ายและโดนจับถ่วงน้ำในข้อหาคบชู้ หัวใจนางก็ไม่มีที่เหลือว่างให้เขาอีกต่อไป

ทะลุมิติมาเป็นเมียทหารยุคข้าวยากหมากแพง ใครว่าลำบาก? ในเมื่อเธอมีห้างสรรพสินค้าซ่อนอยู่ในมิติลับ!

นายคือคนที่ทำให้ฉันหวั่นไหว...ป่าวซะหน่อย ไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น ลืมไปเถอะ!...ฉันโมโหแล้วนะ!!

ศัลยแพทย์สาวทะลุมิติมาเป็นยัยหนูวัยห้าขวบ! มือซ้ายจับเข็มเย็บแผล มือขวาถือมีดผ่าตัด

เจ้าหญิงลั่นทม… รักคำปิ่นสุดหัวใจ แต่ชะตากรรมกลับพรากเธอไป เธอรอคอยให้หัวใจของเธอกลับคืนมา หลายร้อยปีผ่านไป ลั่นทมเกิดใหม่เป็น ดร.เมญาณี อดีตและปัจจุบันจะรวมกันอีกครั้ง…หรือความรักจะต้องพรากไปตลอดกาล

ก่อนธนบุรีจะถือกำเนิด กรุงศรีอยุธยาต้องล่มสลาย และเขาคือคนหลงยุคที่ยืนอยู่ระหว่างสองแผ่นดินนั้น จากการเอาชีวิตรอดเพื่อกลับมาตุภูมิ เขาค่อย ๆ เดินเข้าสู่เงาของสงครามและการเมืองที่ไม่มีใครหยุดได้

ฉันเกิดใหม่มาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่เป็นลูกบุญธรรมของครอบครัวน่ารังเกียจอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ครอบครัวเฮงซวยที่เลี้ยงดูลูกบุญธรรมเจ้าของร่างเดิมราวกับทาสรับใช้เช่นนี้ ฉันไม่ขออยู่จะดีกว่า แต่เอ๊ะ!

"ก็จะสนองความต้องการเธอไง! ถ้าเธออยากจะขายมากนัก ฉันก็จะซื้อเอง"

อนันภรย์ มันตราชาติ หรือ อาร์ม ชายหนุ่มวัย17ปีที่ติดเกมและเบื่อหน่ายกับโลกภายนอก เขาใช้ชีวิตธรรมดาของเขาอย่าง ตื่น กินข้าว เล่นเกมตลอดวัน แล้วกินข้าว จากนั้นนอน จนเปลี่ยนวันใหม่ไปเรื่อยๆ...ในบทนำ

โทซากะ ไอน์ได้ใช้ชีวืตในวันสิ้นโลก10ปีและตายไป เขาและเพลเยอร์คนอื่นได้ไปพบพระเจ้า ซึ่งบอกว่าสิ่งที่พวกเขาประสบพบเจอไปก่อนหน้านี้เป็นแค่โลกจำลอง และเกมวันสิ้นโลกที่แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้น

จากสาวตกงานไร้ที่ไป สู่พนักงานเรียวกังจำเป็นที่ต้องรับมือกับเจ้านายหน้านิ่ง ผู้เย็นชาแต่กลับหวงเธอมากกว่าที่คิด

เกิดใหม่ในเกมที่ตัวเอกต้องกำจัดจอมมาร แต่ฉันดันเกิดเป็นเด็กสาวในฮาเร็มของมัน แหวะ หะ อะไรนะ? ทำไมฉันพูดไม่ตรงบทหวานในเกมเหรอ โฮๆๆๆ ทำไมของขวัญที่ฉันให้บังเอิญมีแต่สิ่งที่นายเกลียดเหรอ ฮ่าๆๆๆ

มิติที่ถูกส่งมาอยู่นั้นหากมีจำนวนคนเกิน 10 มันก็จะปล่อยคนออกไป แต่ตอนนี้มีคนอยู่แค่ 5 คน ชาย1หญิง4 นอกจากนี้ก็มีมอนเตอร์บุกโจมตีเข้ามาทุกวัน โรเวนต้องหาทางออกจากมิตินี้เพื่อที่จะหลุดพ้นจากอันตราย

การได้เป็นตัวประกอบคือสิ่งที่นางต้องการ มีชีวิตแบบสบายๆไม่ต้องคอยปวดหัวกับการแก่งแย่งชิงดี ด้วยเหตุนี้นางจึงต้องรีบจบบทบาทของตนเพื่อจะได้เป็นอิสระแต่เหมือนว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรบางอย่างขึ้นเสียนี่

กู้โลกมันเหนื่อย ขอพักมาปลูกกะหล่ำปลีสีรุ้งดีกว่า ฟาร์มแสนสุขยินดีต้อนรับผู้รอดชีวิตทุกคน (ถ้าคุณวิ่งหนีสัตว์เลี้ยงเฝ้าฟาร์มของฉันพ้นอะนะ!)

ในวันหยุดปกติของชายวัยทำงานคนนึงตัวเขานั้นกะจะใช้เวลานี้ในการทิ้งชีวิตตามประสาวันหยุดปกติแต่พอตัวเขาที่กำลังกินข้าวอยู่ดีๆนั้นลืมตาขึ้นมาอีกทีก็ได้มาโผล่ในอวกาศซะแล้ว....แล้วไอ้ยานสีแดงนั้นอะไรวะน่ะ!

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างซอมบี้โดยที่ไม่รู้อะไรซักอย่าง ต้องหาทางเอาตัวรอด พร้อมกับค่อยๆวิวัฒนาการตัวเอง แต่ทำไมร่างผมเหมือนผู้หญิงแปลกๆ