เมื่อสาวน้อย พลัดหลงมาในนิทานพื้นบ้านไทย โดยครั้งนี้..เธอคนนี้มาอยู่ในนิทานพื้นบ้านเรื่อง "สังข์ทอง" กับบทบาทตัวประกอบ ที่ไม่มีแม้แต่บทพูด แต่...ใครล่ะจะยอม!!

เขาและเธอพบกันครั้งแรกมีเหตุให้เกิดความรู้สึกไม่ถูกชะตา แต่จำเป็นต้องใกล้ชิดกัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เนิ่นนานไปกลับเกิดความผูกพัน จะเป็นยังไงต่อไปเมื่อคู่กัดแสนร้ายกลับกลายเป็นแสนรัก

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

เมื่อจอมมารที่ไร้หัวใจ—ถูกปลุกจากพันธนาการพันปีสวรรค์คิดจะฆ่า…แต่ชะตากลับเขียนให้เขาต้องรักรักที่อาจทำลายสามโลกหรือกอบกู้มันไว้ได้…เพียงคนเดียว

“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”

เรื่องนี้ไม่มีคำโปรย เพราะพวกคุณรู้จักตำนานแม่นากพระโขนงดีอยู่แล้ว... หรืออย่างน้อยพวกคุณก็คิดว่ารู้จัก… เมื่อความรักอยู่เหนือกาลเวลา...และกฎแห่งความตาย

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

นักเขียนโนเนมอย่างเขียนจันทร์จบชีวิตตัวเอง เพราะทนรับแรงกดดันไม่ไหว แต่ดันมาเกิดใหม่ในร่างนางร้ายเมียพระรองของนิยายที่เคยอ่าน เมียที่บทสรุปสุดท้ายต้องโดนผัวฆ่า

เมื่อปริญญาเอก ไม่อาจสั่งหัวใจ และรองเท้าแตะคู่เก่า กลับเหยียบย่ำหัวใจคุณชายจนไม่เหลือชิ้นดี บนเส้นทางบางปะกง–สมุทรปราการ ดินเลน…จะพาเขาจม หรือพาเธอขึ้นมามีตัวตน

เจ้ากล้าไล่ข้าเลยรึ! มณีรินทร์ เจ้าหลวงศิลาผู้ที่เย็นชากับมเหสีเอก บัดนี้กลับมาเดินตามมเหสีต้อย ๆ จนคนในคุ้มฉงนใจ ใช่เจ้าค่ะ น้องต้องการอยู่ผู้เดียว เชิญเพค่ะเจ้าหลวง! มณีรินทร์คนใหม่ที่ตายแล้วฟื้น...

แค่ลูกชิ้นปลาติดคอ... ทำไมต้องส่งผมมาเป็นทาสยุคโบราณด้วย! ภารกิจเอาตัวรอดของพนักงานออฟฟิศผู้มีแค่ความรู้รอบตัว (ที่ใช้ไม่ค่อยได้) เป็นเดิมพัน!

ในโลกมืด ๆ ซึ่งได้รับอนุญาตให้มองเห็นแต่แสงจันทร์ คล้ายจะมีแดดอ่อน ๆ ส่องทะลุเข้ามาให้ได้รับรู้ถึงความอบอุ่น เขาอาจลืมหล่อนไปแล้ว แต่หล่อนไม่เคยลืมรอยยิ้มอันอบอุ่นหัวใจแบบนี้ของเขาไปได้ แม้วินาทีเดียว

ตะละแม่น้อยนาม ฌาร์ลีตาฮ์ ถือกำเนิดในราชวงศ์ผู้ครองทั้งทวีปภูมยี ทว่าถูกชะตาเล่นตลก ตะละแม่น้อยจึงมีอันต้องระเห็ดออกจากทวีปบ้านเกิด แต่หญิงใจเด็ดอย่างตะละแม่ฌาร์ลีตาฮ์มีฤๅจะยอมจำนนต่ออริราชศัตรู

เชฟหนุ่มตัวร้าย นิสัยไม่ดีเอาแต่ใจเห็นแก่ตัว ได้เกิดเหตุประหลาด นำพาเขามายุคสมัยอยุธยา เป็นชาวบ้านชายร่างอ้วนมีลูกเมียติด เขาต้องเปิดร้านอาหารเลี้ยงดูครอบครัวจำเป็นที่ยุคสมัยนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

"ท่านขุนกระผมเป็นชายนะขอรับ" "แล้วอย่างไรเล่า เพราะมึงเป็นชายกูถึงจักเอามึง จงคลานมาหากูบัดเดี๋ยวนี้ ไอ้จันทร์"

"เอาแส้คืนข้ามา" พ่อสรวงทวงแส้หวายกับเมีย เมียก็ถลึงตาใส่ "จักโบยข้าด้วยเหตุอันใด" "เอ็งรู้อยู่แก่จิต" "ข้ามิรู้ หากคุณพี่จักโบยข้า คุณพี่ก็หันหลังมาไวๆ ให้ข้าโบยคุณพี่ก่อน!" "โอ...แม่หญิง!"

กลางพงไพรอันเงียบงัน “มะลิ” เด็กสาวชาวป่าผู้สูญเสีย ทุกสิ่งในคืนเดียว

โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา

นางต้องซ่อนตัวตนให้มิดชิด ปกปิดเอาไว้ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้….

ความหวังดีเป็นเหตุทำให้ต้องตาลกลายเป็นคนรับเคราะห์แทน รู้ตัวอีกทีเธอก็ตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างตัวประกอบของนิยายที่แม่เคยเขียน เคราะห์ซ้ำกรรมซัดดันมาเกิดเป็นเมียบ่าวบนเรือนทาสของพระรองอีก