เคียงดาว วิศวกรสาวย้อนอดีตมาอยู่ในช่วงต้น ร.6 ที่เธอต้องสวมรอยเป็น ท่านหญิงเคียงเดือนแสนดี ที่ดันสละชีพเพื่อช่วยชีวิตเธอ ในโลกที่ไม่ใช่ของเธอ เธอต้องปิดบังทั้งตัวตนและหัวใจ...กับเขา

เมื่อขุนกล้าได้กระทำเรื่องผิดผีกับแม่หญิงแก้วเข้า เขาจึงต้องยอมรับแม่แก้วเป็นแม่หญิงแห่งเรือนตน แต่เขายังออกเรือนมิได้เพราะต้องชิงชัยตำแหน่งสำคัญ ซึ่งมีแต่คนหมายเอาชีวิต

โอ้อกเอ๋ยอกสะคราญชาญสมร แม้นจากจรแต่มิสิ้นสิเน่หา ขอปกปักรักเจ้าเท่าชีวา ปฏิพัทธ์ถ้อยสัจจาด้วยสัตย์เอย

เขาผู้ไม่เคยได้เกิด แต่ไม่เคยจากไป วันที่กรุงศรีอยุธยาล่มสลาย ดวงจิตหนึ่งยังเฝ้าติดตามเธอผ่านกาลเวลา จนวันที่ความรักสมบูรณ์ และถึงเวลาที่ต้องปล่อยมือ

ขวัญนรีไม่ใช่นางร้ายตัวจริงของนิยายเรื่องนี้ แต่เป็นเพียงนางร้ายตัวประกอบที่ต้องตายเพราะน้ำมือพระเอกซ้ำๆ

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อวิศวกรคอมพิวเตอร์จากศตวรรษที่ 21 หลุดเข้าไปในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่รุ่งเรืองที่สุด? พร้อมกับ "สมาร์ทโฟน" วิเศษที่สามารถเรียกสิ่งของจากยุคปัจจุบันมาได้ เขามิได้มาเพื่อเปลี่ยนแปลงประวัต

เมื่อดวงตามิอาจโกหกได้ ดวงใจก็มิอาจปกปิดความรักไว้เช่นกัน

เจ็ดปีก่อน นางเคยช่วยชีวิตเขาไว้ในพงไพร เจ็ดปีปีต่อมา เขากลับช่วยนางอีกครั้ง แต่ในวันที่เขาลืมเลือนอดีต นางกลับจดจำเขาได้ทุกลมหายใจ แม้สร้อยแห่งคำขอบคุณจะสูญหาย หากชะตา… ไม่เคยลืม *ภาพปกสร้างจาก AI

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน...

“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

เธอได้ย้อนกลับไปในวันที่ ‘อยุธยา’ เป็นเพียงเมืองเล็กที่ไร้อำนาจ ยังไม่ใช่ราชธานีอันรุ่งโรจน์ เธอต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร และชายหนุ่มสองคนที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

หัวใจของเขามีให้เพียงหญิงอันเป็นที่รัก หาใช่เมียเอกอย่างเธอไม่

"ท่านขุนกระผมเป็นชายนะขอรับ" "แล้วอย่างไรเล่า เพราะมึงเป็นชายกูถึงจักเอามึง จงคลานมาหากูบัดเดี๋ยวนี้ ไอ้จันทร์"

เพราะแพ้เสียงในหัวจึงต้องสนองความต้องการของตัวเอง โดยการพยายามทุกวิถีทางเพื่อพาตัวเองไปยังอีกภพหนึ่ง

"เอาแส้คืนข้ามา" พ่อสรวงทวงแส้หวายกับเมีย เมียก็ถลึงตาใส่ "จักโบยข้าด้วยเหตุอันใด" "เอ็งรู้อยู่แก่จิต" "ข้ามิรู้ หากคุณพี่จักโบยข้า คุณพี่ก็หันหลังมาไวๆ ให้ข้าโบยคุณพี่ก่อน!" "โอ...แม่หญิง!"

หญิงผู้ถูกตราหน้าว่าไร้ศักดิ์ศรี เป็นหญิงชั่ว มิอาจลบล้างความจริงด้วยน้ำตา ทับทิมจึงเลือกยืนหยัดท่ามกลางคำดูแคลน เพื่อพิสูจน์ว่า ความสัตย์ของสตรี มิอาจถูกทำลายด้วยคำลวง และยืนหยัดได้แม้นเป็นแค่สตรี

ฝันนำพาหรือชะตาลิขิต ทำให้สาวจากยุคปัจจุบันย้อนไปในอดีต ราวกับฟ้าจะกลั่นแกล้งดันให้เธอเป็นตัวแปรสำคัญในการกำหนดชะตาประวัติศาสตร์ หากทำผิดพลาดมันอาจจะส่งผลต่อปัจจุบัน และดันมีเขามาเป็นตัวแปรหัวใจของเธอ

เชฟหนุ่มตัวร้าย นิสัยไม่ดีเอาแต่ใจเห็นแก่ตัว ได้เกิดเหตุประหลาด นำพาเขามายุคสมัยอยุธยา เป็นชาวบ้านชายร่างอ้วนมีลูกเมียติด เขาต้องเปิดร้านอาหารเลี้ยงดูครอบครัวจำเป็นที่ยุคสมัยนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้