- 8
- 44
- 0
- 0 (0)
“... ยอดขวัญมองพี่เช่นนี้ฤาอยากให้พี่กลายเป็นคนบาปที่แย่งชิงคู่หมายพี่ชายตนเองหรือกระไร?...”
“... ยอดขวัญมองพี่เช่นนี้ฤาอยากให้พี่กลายเป็นคนบาปที่แย่งชิงคู่หมายพี่ชายตนเองหรือกระไร?...”
เธอก็เป็นแค่พยาบาลสาวห้องฉุกเฉินที่ดันตายเพราะโจรปล้นร้านทอง ใครจะคิดตื่นมาจะได้มาเกิดใหม่ในร่างบ่าวบนเรือนคุณหลวงเลือดเย็น นอกจากเป็นบ่าวแล้ว…เธอยังต้องกลายเป็นเมียแถมผัวก็ใช่ว่าจะดี
พยาบาลศตวรรษที่ 21 หลุดไปกลางสงคราม แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ดาบศัตรู แต่คือแม่ทัพหนุ่มผู้ถูกคุณไสยยาแฝด
เมื่อดวงตามิอาจโกหกได้ ดวงใจก็มิอาจปกปิดความรักไว้เช่นกัน
"กรงทองสูงตระหง่าน มิอาจกักขังปีกของนกที่โหยหาเสรี! 'แม่หญิงจันทร์ประภา' กุลสตรีในอุดมคติผู้ซ่อนดวงใจพยศ กับแผนมุดกำแพงจวนเพื่อโบยบินสู่โลกกว้าง ท่ามกลางบุพเพที่นำพาให้พบกับรักที่แสนแสบสัน!"
ทั้งที่คุณแม่ก็เตือนนักเตือนหนาว่าท่านชายองค์นี้ขึ้นชื่อเรื่องผู้หญิงที่สุดคนหนึ่งของพระนคร แต่โธ่เอ๋ยใจของบุหลันจ๋า... ทำไมถึงได้ไม่รักดีแล้วคอยแต่จะลอยไปหาท่านทุกวันอย่างนี้
นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

พนา และกลุ่มเพื่อนสนิทรวม 7 คน เดินทางไปยังเรือนไทยเก่าแก่ของตระกูลกลางป่าเพื่อพักผ่อนและทำโปรเจกต์ส่งอาจารย์ แต่ทว่าเรือนหลังนี้ไม่ได้มีเพียงพวกเขา เพราะมีวิญญาณชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์จากอดีตที่รอคอย
“ข้าเป็นทหาร…หญิงที่จักมาเคียงข้างข้าได้ต้องเป็นแม่หญิงที่เข้มแข็ง กล้าหาญคงมิใช่แม่หญิงกุลสตรีทั่วไปเป็นแน่” “ดวงแก้ว” ผู้มิได้งดงามเพียงรูปกาย หากแต่แข็งแกร่งด้วยหัวใจกลางศึกสงคราม
"เมื่อดอกบัวไม่ได้เป็นเพียงสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์... แต่กลับเป็นบ่วงพิษที่ถักทอด้วยคำสาปและรอยเลือด ความรักที่เคยหวานชื่นในอดีต กลายเป็นกรงขังวิญญาณนับร้อยปี หากรักแท้คือทางออก หรือไม่?
CEO หมื่นล้าน ย้อนเวลาสู่ 'ทาส' กรุงศรี!" ไร้เงิน ไร้อำนาจ มีเพียง "สมองอัจฉริยะ" และ "วิชาบริหารโลกอนาคต" จากก้นปลักตมสู่พ่อมดการเงินผู้เขย่าระบบส่วยอากรพลิกแผ่นดินอยุธยา! "ไอ้อินคนเก่าตายไปแล้ว...
“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”
โอ้อกเอ๋ยอกสะคราญชาญสมร แม้นจากจรแต่มิสิ้นสิเน่หา ขอปกปักรักเจ้าเท่าชีวา ปฏิพัทธ์ถ้อยสัจจาด้วยสัตย์เอย
เธอได้ย้อนกลับไปในวันที่ ‘อยุธยา’ เป็นเพียงเมืองเล็กที่ไร้อำนาจ ยังไม่ใช่ราชธานีอันรุ่งโรจน์ เธอต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร และชายหนุ่มสองคนที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล
บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา
ถ้าความรักเราจริง ไม่ว่าจะกี่ร้อยปี ก็กั้นรักเราไม่ได้ บางบทละครไม่ได้ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อการแสดง แต่ถูกเขียนขึ้น เพื่อให้ใครบางคนกลับมาจดจำอดีตที่หายไป
ลลิน ลูกพ่อค้าขายผ้าจากเมืองละโว้ลพบุรี เพราะความเมตตาของเธอในวันนั้นจึงทำให้เขาติดค้างหัวใจเธอไปตลอดชีวิต..บุพเพที่นำพา กับเสียงเรียกแห่งหัวใจ โชคชะตากำลังถักทอเรื่องราวของคนทั้งสองให้ได้พบเจอ
เรื่องราวของหญิงวัยกลางคนผู้ข้ามกาลเวลาสู่กรุงศรีอยุธยาในร่างของหญิงสาววัยแรกแย้มที่กำลังรอวันแต่งงานแต่โชคชะตากลับนำพาให้นางต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ ท่ามกลางเรือนไทย ขนบธรรมเนียม และความรักที่ไม่คาดคิด
ยามที่ไม่พบเธอ รู้ไหมว่า มีใครบางคนคิดถึง ห่วงใยเสมอ แต่กลับต้องบอกหัวใจตนเองว่า รักเธอไม่ได้
“ถ้าทรงอยากให้หม่อมฉันร่วมสำรับช่วยคลายเหงา ก็ยินดีเพคะ” ฉันประชดใส่ // “แม่หญิงจิตใจงดงาม ก็ดี เช่นนี้ก็อยู่ที่นี่ช่วยคลายเหงาให้ข้าทั้งคืนเสียเลยแล้วกัน”